جامعه

یک فعال سیاسی اصلاح‌طلب «اعتماد»، «هم‌ترازی»، «شفافیت»، «صداقت» و «نتیجه‌بخش بودن» را از شاخص‌های «گفت‌وگو» بر شمرد و گفت: اکنون ما با نوعی انسداد جدی در گفت‌وگو روبه‌رو هستیم. دولت‌ها تمرین گفت‌وگوی درست و سازنده با مردم را انجام نداده‌اند. همچنان نوع ارتباط با مردم، بیش از آنکه مبتنی بر گفت‌وگو باشد، محدود به تبلیغات و سخنرانی‌هایی است که در آن مردم نقش شنونده را دارند. این تصور نیز وجود داشته که «ما می‌گوییم و مردم می‌شنوند»، مردمی که یا اعتماد دارند یا باید اعتماد داشته باشند. ایرانیان موفق خارج از کشور که همچنان جامعه به آن‌ها علاقه و اعتماد دارد می‌توانند میانجی‌های این گفت‌وگو باشند.

یک روزنامه اصلاح طلب نوشت: بحران‌های امروز نه با یک تصمیم خلق شده‌اند و نه با حضور یک فرد رفع خواهند شد. جامعه ‌ای که سیاست را به معجزه تقلیل می‌دهد، دیگر مطالبه‌گر شفافیت، پاسخ‌گویی، قانون‌مندی و مشارکت جمعی نخواهد بود. در چنین فضایی شکست آینده نیز از پیش توجیه می‌شود. زیرا که اگر وعده‌ها محقق نشوند، همواره می‌توان تقصیر را به گردن شرایط انداخت، بی‌آنکه مسئولیت جمعی مورد بازخواست قرار گیرد.

یک اقتصاددان معتقد است: منافع ملی هر کشور و هر جامعه ‌ای در گرو آزادی است؛ یک جامعه زمانی می‌تواند منافع ملی خود را تأمین کند که آزاد باشد.

یکی از مراجع عظام تقلید گفت: اگر مسئولی کاری انجام دهد که حیثیت ملت، مملکت یا سرزمین آسیب ببیند، در امانت خدا خیانت کرده است؛ آبروی ملت دست مسئولین امانت است، مومن حق ندارد پیمانی ببندد که موجب ذلت جامعه و کشور شود.

یک جامعه ‌شناس گفت: اگر وضعیت فعلی جامعه ادامه پیدا کند، سرمایه‌های مهم اجتماعی از میام می‌رود و افراد به تدریج «تک» می‌شوند؛ نه به هم کمک می‌کنند، نه از هم حمایت می‌کنند و نه حتی انتظار کمک‌رسانی از دیگری خواهند داشت. هر کس تنها برای نجات خود تلاش خواهد کرد. این روند بسیار خطرناک است و می‌تواند آینده‌ای به‌غایت نگران‌کننده و شکننده برای جامعه رقم بزند.

یک جامعه ‌شناس گفت: اگر وضعیت فعلی جامعه ادامه پیدا کند، سرمایه‌های مهم اجتماعی از میام می‌رود و افراد به تدریج «تک» می‌شوند؛ نه به هم کمک می‌کنند، نه از هم حمایت می‌کنند و نه حتی انتظار کمک‌رسانی از دیگری خواهند داشت. هر کس تنها برای نجات خود تلاش خواهد کرد. این روند بسیار خطرناک است و می‌تواند آینده‌ای به‌غایت نگران‌کننده و شکننده برای جامعه رقم بزند.

یک جامعه ‌شناس گفت: اگر وضعیت فعلی جامعه ادامه پیدا کند، سرمایه‌های مهم اجتماعی از میام می‌رود و افراد به تدریج «تک» می‌شوند؛ نه به هم کمک می‌کنند، نه از هم حمایت می‌کنند و نه حتی انتظار کمک‌رسانی از دیگری خواهند داشت. هر کس تنها برای نجات خود تلاش خواهد کرد. این روند بسیار خطرناک است و می‌تواند آینده‌ای به‌غایت نگران‌کننده و شکننده برای جامعه رقم بزند.

یک جامعه ‌شناس گفت: اگر وضعیت فعلی جامعه ادامه پیدا کند، سرمایه‌های مهم اجتماعی از میام می‌رود و افراد به تدریج «تک» می‌شوند؛ نه به هم کمک می‌کنند، نه از هم حمایت می‌کنند و نه حتی انتظار کمک‌رسانی از دیگری خواهند داشت. هر کس تنها برای نجات خود تلاش خواهد کرد. این روند بسیار خطرناک است و می‌تواند آینده‌ای به‌غایت نگران‌کننده و شکننده برای جامعه رقم بزند.

رئیس جمهور گفت: تهدید و امر و نهی نمی‌توان جامعه را تغییر داد. قرآن و احادیث تأکید می‌کنند که هرکس برای اصلاح جامعه قدم برمی‌دارد، ابتدا باید خود را اصلاح کند. پیام‌های ما باید در رفتارمان دیده شود. اگر بتوانیم خود را اصلاح کنیم، الگوی خوبی برای جامعه خواهیم بود؛ الگویی که دیگران با اشتیاق از آن یاد خواهند کرد.

دستیار اجتماعی رئیس جمهور نوشت: هر جمعی که محور آن «کتاب» و «انسان» است، همیشه یادآور این حقیقت بوده که جامعه زمانی بالغ می‌شود که به تجربه کسانی گوش دهد که کمتر دیده شده‌اند.

همشهری نوشت: بخش بزرگی از بی‌حجابی امروز، نه بی‌عفتی که سبک زندگی است؛ یک «مد»، یک «تیپ»؛ شبیه همان چیزی که آن‌سوی آب‌ها می‌بینند.

اعتماد نوشت: ایران بیش از هر زمان دیگری به سرزمینی می‌ماند که سیاستش نمی‌زید، بلکه صرفا دوام دارد. سیاستمدارانش حرف می‌زنند، اما گفت‌وگو نمی‌کنند. تصمیم می‌گیرند، اما کار پیش نمی‌برند. فرمان می‌دهند، اما نمی‌شنوند و این نشانه‌ افول سیاست است.

معاون اول رئیس جمهور گفت: خودسوزی جوان اهوازی و خودکشی یک روزنامه‌نگار پیام و سیگنالی جدی برای جامعه و حاکمیت است که اگر به آن بی‌توجهی شود، دامنگیر همه خواهد شد.

یک تحلیلگر مسائل بین‌الملل گفت: شورای عالی امنیت ملی بیش از حد در جامعه و حکومت ما نقش پیدا کرده و از یک نهاد هماهنگ‌کننده، به یک سازمان اجرایی تبدیل شده است، لاریجانی در درجه اول باید این نقش را متوازن کند.

یک جامعه شناس مطرح کرد: بخشی از نظام سیاسی به یک بن‌بست درونی رسیده است. علت این بن‌بست هم این است که این بخش فقط با خودش گفت‌وگو می‌کند، قدرت گفت‌وگو با جامعه را از دست داده است. ما در دوره‌های گذشته هم مشاهده کرده‌ایم که، ورود و خروج حاکمیت در برخی عرصه‌ها به اختلال در آن عرصه منجر شده است.

گاهی یک جمله شنیدن، به‌اندازه یک نسل تصمیم‌سازی ارزش دارد.

رئیس انجمن روان‌شناسی اجتماعی اعلام کرده ابهام ناشی از جنگ، سلامت روان ۳۵ درصد از افراد را تهدید می‌کند.

رئیس جمهور آموزش صحیح را مبنا و پایه هر اصلاح و تغییر مثبتی عنوان کرد و گفت: اگر خواهان اصلاح جدی و اساسی در جامعه هستیم، باید کار را از خانواده، مدرسه و دانشگاه آغاز کنیم.

روزنامه اطلاعات نوشت: اگر دستیابی به توافق به رفع تحریم‌های ظالمانه بینجامد و گرهی از کار ملک و ملّت بگشاید، زخم زبان این و آن و طعنه فلان و بهمان را چه باکی است؟ البته شرط آن این است که اولاً خودمان دست به تحقیر نزنیم و چون گذشته خائن سازی نکنیم و برچسب خیانت و بی‌غیرتی و وابستگی نزنیم.

یک فعال سیاسی اصلاح طلب می گوید: میخکوب شدن در یک نقطه، عزت نیست، حماقت است. انعطاف در امر حکمرانی، ضعف نیست، تعقیب خیر عموم است. برخی حامیان و مخالفان حکومت، گویی با این بدیهیات بیگانه‌اند.