در صداوسیما و برخی تریبون‌های فراگیر دیگر کارشناسانی دعوت می‌شوند که تولید نفرت می‌کنند

مرتضی مبلغ گفت: رفتار‌های  حاشیه‌ساز چه در تریبون‌های رسمی، چه در صدا و سیما و چه در میدان‌هایی که مردم با عشق در آن حضور پیدا می‌کنند، باید پایان یابد. افراد و جریاناتی که تریبون دارند، برخلاف انسجام ملی رفتار کرده و نفرت تولید می‌کنند باید توجیه شوند.

اهم اظهارات وی را در ادامه می‌خوانید:

اصل اول و اساسی این است که اگر دشمن به هر ترتیب محاسبات غلطی انجام داده و مثل گذشته به کشور تجاوز کند، باید دفاع مستحکمی در برابر تجاوز احتمالی ایجاد شود.

در شرایط جنگی همه باید در راستای تقویت انسجام ملی حرکت کنند. هر حرکتی که این انسجام را مخدوش کند و به نارضایتی‌ها و شکاف‌ها دامن بزند باید کنار گذاشته شود، چون می‌تواند آسیب جدی به کشور وارد و طمع دشمنان را بیشتر کند. به خصوص آن دسته از حرکت‌ها که  در دستگاه‌های حاکمیتی اتفاق می‌افتد و ممکن است این انسجام را مخدوش یا تضعیف کند.

رفتار‌های  حاشیه‌ساز چه در تریبون‌های رسمی، چه در صدا و سیما و چه در میدان‌هایی که مردم با عشق در آن حضور پیدا می‌کنند، باید پایان یابد. افراد و جریاناتی که تریبون دارند، برخلاف انسجام ملی رفتار کرده و نفرت تولید می‌کنند باید توجیه شوند.

در صدا و سیما و برخی تریبون‌های فراگیر دیگر، گاهی کارشناسانی دعوت می‌شوند که تولید نفرت می‌کنند. همچنین برخی اقدام‌های دستگاه‌ها  می‌تواند نارضایتی‌ها را تشدید و به انسجام ملی آسیب جدی وارد کند. این نوع رفتار‌ها هم باید کاهش پیدا کنند.

بار‌ها گفته شده که میدان، دفاع میهنی، بازدارندگی نظامی و دیپلماسی در امتداد یکدیگرند و هیچ کدام به طور مستقل نتیجه نخواهند داد. اما استفاده درست از دیپلماسی در شرایط موجود بسیار سخت و پیچیده است و به ابتکارعمل‌های موثری نیاز دارد، چون دشمنان ما از انواع روش‌ها و جنگ‌های روانی و اقدامات متنوع استفاده می‌کنند تا بر افکار عمومی ایرانیان اثر گذاشته و آنان را ناامید سازند.

برای دفع این اقدامات، شکستن بن بست‌ها و ایجاد راه‌حل‌های موثری که بتواند به صلح پایدار منجر شود، ابتکارعمل‌های بسیار جدی و گسترده نیاز است. لازمه آن، این است که دستگاه دیپلماسی از یک سو با همکاری سایر مسوولان کشور، جریان‌ها و رفتار‌های داخلی که منجر به شکاف می‌شود و جریان‌هایی که ضد دیپلماسی تبلیغ می‌کنند را مهار و توجیه کنند و اجازه ندهند در افکار عمومی درباره دیپلماسی شکاف ایجاد شود.

خبری که مقامات ایران دیروز آن را تایید کرده و گفته‌اند مقامات ارشد کشور‌های عربستان، ترکیه و پاکستان به تهران آمده‌اند تا راه‌های عبور از چالش اخیر را بررسی کنند، می‌تواند حرکتی سازنده‌ای باشد. اگر این مذاکرات امنیتی به خوبی شکل بگیرد و منجر به یک توافق منطقه‌ای شود، می‌تواند منشا اثرات مثبتی باشد و به عنوان آغاز حرکت‌های منطقه‌ای موثری برای بازدارندگی، تقویت امنیت منطقه‌ای و جلوگیری از تجاوز تلقی شود.

مسوولان تصمیم‌گیر که در درون خودشان انسجام قابل قبولی دارند، باید انسجام را به درون جامعه هم تسری بدهند. کسانی که ایجاد شکاف می‌کنند، نارضایتی ایجاد می‌کنند، مساله سازی می‌کنند و با رفتار‌ها و تصمیم‌های مقامات کشور مخالفت می‌کنند، باید توجیه و مهار شوند؛ به‌خصوص در تریبون‌های رسمی. نباید فراموش کرد، تریبون‌های رسمی آثار وضعی منفی بسیاری می‌توانند داشته باشند؛ چه در افکار عمومی داخلی و چه در سطح بین‌المللی و جهانی. این مورد باید کنترل شود. این تریبون‌ها جای بیان دیدگاه‌های سلیقه‌ای، سیاسی و جناحی نیست. بازخورد این اظهارات در فضای بین‌الملل به عنوان حرف و راهبرد نظام بازتاب پیدا می‌کند؛ بنابراین باید نهایت دقت در بیان آنها صورت بگیرد. نباید در این تریبون‌ها حرف‌های رادیکال، فحاشی و دوقطبی‌سازی و شکاف بیان شود. اینها را باید به شدت مهار و کنترل کنند تا این انسجام هرچه بیشتر و قوی‌تر شود.

همه باید این اصل مهم را در نظر داشته باشیم که حرف دیگری را شنیده و با عقلانیت پاسخ بدهیم. در واقع هر کس باید بپذیرد که دیگری هم حق اظهارنظر دارد. در یک گفت‌وگوی سازنده و تعاملات مستمر و سازنده می‌توان فرآیندی ایجاد کرد که این جریانات به هم نزدیک شده و همدیگر را اصلاح کنند. با  این گونه نقاط قوت تقویت شده، سوءتفاهم‌ها رفع می‌شوند. آن وقت است که انسجام پایدار اجتماعی (به‌خصوص در لایه‌های مختلف و به طور ویژه در میان سطوح سیاسی که کنشگران اصلی هستند) اتفاق می‌افتد.

دوران دشواری است؛ ایران یک مظلومیت بزرگی دارد و آن، اینکه در برابر تجاوز از خودش دفاع می‌کند. ایران هیچ وقت حمله نکرده، اما مورد تجاوز واقع شده است. خب این بالطبع هم محاسنی دارد و هم معایب. حسنش این است که حقانیت کشور در سطح داخلی و جهانی بیشتر مشخص می‌شود و قدرت بازدارندگی بالاتر می‌رود. عیبش این است که این فضای تعلیق نه جنگ و نه صلح شکل می‌گیرد و ممکن است تبعات اقتصادی و اجتماعی و... داشته باشد.

دشمنان کشور با جنگ روانی و برنامه‌ریزی‌های نظامی به دنبال فشار بر ایران هستند. این وضعیت بسیار پیچیده است.

با انسجامی که امروز در کشور مشاهده می‌شود و آمادگی که وجود دارد، من به آینده خوشبینم. با همه مشکلات و مسائلی که در کشور وجود دارد و اینکه مردم در سختی و معیشت سخت به سر می‌برند من خوشبینم که خدا با این مردم است؛ مردمی که سرافرازند، همه چیز را تحمل می‌کنند، ایستاده‌اند در صحنه و تحمل می‌کنند.