نشریه صدای ایران، به صورت اینترنتی منتشر میشود و این شماره به شهید نیلوفر قلعهوند که از شهدای جنگ دوازده روزه بود، تقدیم شده بود اما برخی از تندروها به این امر اعتراض کردند.
رشیدی کوچی:
عضو کمیسیون امور داخلی کشور و شوراهای مجلس یازدهم گفت: ساختار کلی حاکمیت در کشور ما به گونهای طراحی شده که اساسا اجازه تضعیف یکپاچگی حاکمیت ملی یا فدرالیسم را نمیدهد.
فرهیختگان:
یک روزنامه اصولگرا نوشت: تندروها میخواهند دولت را کنار بزنند یا انتخابات زودهنگام به راه بیندازند یا دولت را از نظر معنوی تمام کنند و گزینه خود را سرکار بیاورند.
مدیرمسئول روزنامه کیهان برخی اعضای دولت مثل الیاس حضرتی را به شایعهشایعه پراکنی در خصوص میانجیگری عربستان برای تهران و واشنگتن متهم کرد.
لاریجانی:
دبیر شورای عالی امنیت ملی گفت: آمریکاییها تلاش میکنند خود را نقطه عطف هر تحول در جهان نشان دهند؛ این نوعی خودفریبی است. ما مذاکرات واقعی را قبول داریم، نه مذاکرات تصنعی. مذاکرات باید پایههای واقعی داشته باشند و نتیجه از قبل اعلام نشود.
محسن رضایی:
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: اگر امید دشمن را مایوس کنیم آمریکاییها خودشان به تهران میآیند و در فرودگاه، اما پیاده میشوند و میگویند خواهش میکنم اگر رئیس جمهور شما با ما دیدار کرد بگویید سروپا به خدمت امام هم برسیم.
فلاحتپیشه:
رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس دهم می گوید: یک روز اگر قرار باشد عملکرد سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور مورد ارزیابی قرار بگیرد، من اعتقاد دارم که شاید بتوان گفت بخش اعظم ریشههای کشور در همین رسانههایی وجود دارد که فقط رسانه نبودند، بلکه وابستگان به جریانهایی از قدرت بودند که تلاش میکنند خواست مردم عملی نشود و نتیجه آن هم شکلگیری ویژهخواری است که منافع کشور را تحتالشعاع قرار داده است.
اتهامزنی کیهان به جریان اصلاحات:
کیهان مدعی شد: تنها معیار و ملاک غربگراها آمریکاست. هر کس و هر جا و هر چیزی که مورد قبول آمریکا باشد برای آنها مقدس است و با هر چه آمریکا دشمن باشد نیز دشمنی میکنند!
عصر ایران:
عصر ایران نوشت: نیروهای اجتماعی و سیاسی مدرن در ایران امروز، که متشکل از شهروندان صاحب نظر و واجد فردیتاند، خواهان احیاء نظام سلطنتی نیستند. در واقع بازگشت سلطنت به ایران یک خیال پردازی کودکانه است حتی اگر نظام کنونی نباشد.
اعتماد:
اعتماد نوشت: حملات اخیر به دولت، را در کدام محافل و تاریکخانهها باید جستوجو کرد؟ آیا آنگونه که برخی رسانههای اصولگرا ادعا میکنند، این موضوع به ناهماهنگیهای درونی کابینه مرتبط است یا اینکه ریشه حملات هماهنگ روزهای اخیر به چهرههای تاثیرگذار کابینه را باید در سهمخواهی افزونتر برخی طیفهای جریان راست مرتبط دانست؟