حکومت

یک فعال سیاسی اصلاح‌طلب «اعتماد»، «هم‌ترازی»، «شفافیت»، «صداقت» و «نتیجه‌بخش بودن» را از شاخص‌های «گفت‌وگو» بر شمرد و گفت: اکنون ما با نوعی انسداد جدی در گفت‌وگو روبه‌رو هستیم. دولت‌ها تمرین گفت‌وگوی درست و سازنده با مردم را انجام نداده‌اند. همچنان نوع ارتباط با مردم، بیش از آنکه مبتنی بر گفت‌وگو باشد، محدود به تبلیغات و سخنرانی‌هایی است که در آن مردم نقش شنونده را دارند. این تصور نیز وجود داشته که «ما می‌گوییم و مردم می‌شنوند»، مردمی که یا اعتماد دارند یا باید اعتماد داشته باشند. ایرانیان موفق خارج از کشور که همچنان جامعه به آن‌ها علاقه و اعتماد دارد می‌توانند میانجی‌های این گفت‌وگو باشند.

یک فعال سیاسی اصلاح‌طلب «اعتماد»، «هم‌ترازی»، «شفافیت»، «صداقت» و «نتیجه‌بخش بودن» را از شاخص‌های «گفت‌وگو» بر شمرد و گفت: اکنون ما با نوعی انسداد جدی در گفت‌وگو روبه‌رو هستیم. دولت‌ها تمرین گفت‌وگوی درست و سازنده با مردم را انجام نداده‌اند. همچنان نوع ارتباط با مردم، بیش از آنکه مبتنی بر گفت‌وگو باشد، محدود به تبلیغات و سخنرانی‌هایی است که در آن مردم نقش شنونده را دارند. این تصور نیز وجود داشته که «ما می‌گوییم و مردم می‌شنوند»، مردمی که یا اعتماد دارند یا باید اعتماد داشته باشند. ایرانیان موفق خارج از کشور که همچنان جامعه به آن‌ها علاقه و اعتماد دارد می‌توانند میانجی‌های این گفت‌وگو باشند.

میرحسین موسوی با اشاره به جنگ ایران و اسرائیل نوشت: مردم پس از  آنچه گذشت انتظاراتی از حکومت دارند که بی‌پاسخ ماندن‌شان دشمن را شاد می‌کند. در کوتاه‌مدت، اقداماتی سریع و نمادین چون آزادی زندانیان‌ سیاسی و تغییر واضح در رویکردهای رسانه ملی کمترین توقعات است. علاوه بر این، وضعیت تلخی که برای کشور پیش آمد نتیجه یک رشته خطاهای بزرگ بود.

معاون اول رئیس‌جمهور گفت: آمریکا در راس ایجاد مزاحمت‌های اقتصادی برای مردم ایران است و برعکس شعارهایی که برای مردم ایران می‌دهند، به دنبال جدایی حکومت از مردم هستند و درکی ندارند که حکومت خود را خدمتگزار مردم می‌داند چرا که صاحب اصلی انقلاب این مردم هستند.

استاد حوزه علمیه قم گفت: مردم مشکلاتی مانند تورم، گرانی، فقر، ناترازی‌ها و قطعی برق را به حساب حکومت و دولت اسلامی می‌گذارند و حق دارند. همچنین آن‌ها ناتوانی در مدیریت کلان کشور را به حساب روحانیت نوشته و می‌نویسند.

یک تحلیلگر اصلاح طلب معتقد است: هیچ‌کس آینده خاصی برای تندروها قائل نیست، نه‌تنها اصولگراها که حتی حکومت نیز برای آنها آینده ‎ای قائل نیست.

هم میهن نوشت: از کسانی که دور سفره حکومت نشسته‌اند و نان و نمک آن را می‌خورند، انتظار می‌رود که به‌جای کینه‌ورزی و زخم زبان زدن و نمکدان شکستن، قدری همراهی کنند و اگر نمی‌خواهند همراهی کنند، در این صورت کسی که مجبورشان نکرده حرف بزنند، حداقل زبان در کام بکشند و این‌همه اسیر نفرت و کینه نباشند.

یک فعال سیاسی اصلاح طلب می گوید: میخکوب شدن در یک نقطه، عزت نیست، حماقت است. انعطاف در امر حکمرانی، ضعف نیست، تعقیب خیر عموم است. برخی حامیان و مخالفان حکومت، گویی با این بدیهیات بیگانه‌اند.

وزیر پیشین گردشگری نوشت: حکومت باید به مردم، سهل بگیرد، آن هم به موقع!

یک عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی گفت: با شرایطی که در زندان دیدم با وجود اینکه هنوز هم منتقد حکومت هستم، اما ترجیحم این است که همین حکومت اصلاح اساسی شود. امیدوارم آقای پزشکیان و نظام به اصلاحات کوچک کفایت نکنند و کاری اساسی انجام دهند.