آقایان! استقلال سیاسی نیاز به نیم قرن صلح با جهان دارد، از یک بحران به بحرانی دیگر نروید

با تولید ناخالص داخلی ۴۱۴ میلیارد دلار (۱٫۵۲ تریلیون AED) در سال ۲۰۱۸،اقتصاد امارات متحده عربی دومین اقتصاد بزرگ در خاورمیانه (پس از عربستان سعودی) است.

امارات متحده عربی موفق به متنوع ساختن اقتصاد خود به ویزه در دبی شده‌است، اما همچنان به شدت متکی بر درآمدهای حاصل از نفت و گاز طبیعی است، که همچنان در اقتصاد آن، نقش اصلی را ایفا می‌کند به خصوص در ابوظبی. بیش از ۸۵٪ اقتصاد امارات در سال ۲۰۰۹ بر اساس صادرات نفت ایجاد شده‌است در حالی که ابوظبی و دیگر امارات در رویکرد خود نسبت به متنوع سازی تقریباً محافظه کار باقی مانده‌اند، دبی که ذخیره‌های نفتی نسبتاً کمتری دارد، در سیاست متنوع سازی شجاع تر بوده. در سال ۲۰۱۱، صادرات نفت ۷۷ درصد از بودجه دولت امارات را به خود اختصاص داده بود.

به گزارش اصلاحات نیوز؛ محمود سریع‌القلم با اشاره به آمار موجود در خصوص تولید ناخالص داخلی ‎امارات نوشت:

 یکی از مقامات اماراتی گفت «ما میخواهیم طی ١٠ سال آینده، تولید ناخالص داخلی ‎امارات را از ۴٠٠ میلیارد دلار فعلی به ٨٠٠ میلیارد دلار برسانیم و این نیاز به روابطِ صلح آمیز و تعادلی با ایران، ترکیه و حتی سوریه دارد».

این سخن سیاسی برگرفته از ‏محاسباتِ اقتصادی به موازات همان نظراتی است که شیائوپینگ در دهۀ ١٩٨٠ مطرح کرد: برای آنکه ‎چین ثروتمند شود و استقلال سیاسی خود را حفظ کند، نیاز به نیم قرن صلح با جهان داشت. حکمرانانی که این اصول را نمی دانند یا تغافل می کنند؛ از یک بحران به بحرانی دیگر، سیرِ مُعلق می‌کنند.