بحران بنزین، پاشنه آشیل ترامپ در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا

ممکن است انتظار برود که دونالد ترامپ درباره قیمت بنزین نگران باشد. کمتر از دو ماه مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای، قیمت بنزین ۳۷ درصد بیشتر از یک سال قبل است. قیمت نفت گرمایشی منازل نیز تا ماه آگوست ۵۲ درصد افزایش یافته بود و قیمت گازوئیل با افزایش خیره‌کننده ۶۹ درصدی روبه‌رو شده است. تا زمانی که جنگ ایران ادامه داشته باشد، بعید است هیچ‌یک از این ارقام به میزان قابل‌توجهی کاهش پیدا کند. در همین حال، تنها هفته گذشته، یک خط لوله نفت در عربستان سعودی که حدود ۴ درصد از عرضه جهانی نفت را بر عهده داشت، پس از آنکه هدف بمباران قرار گرفت، از کار افتاد.

اما ترامپ می‌گوید نگران نیست. او هفته گذشته در گفت‌و‌گو با خبرنگاران مدعی شد که این ایالات متحده است، نه ایران، که کنترل تنگه هرمز را در دست دارد و ادعا کرد که دقیقاً بعد از انتخابات، قیمت نفت با سرعت به سمت پایین سقوط خواهد کرد.

حتی اگر این پیش‌بینی بر چیزی شبیه واقعیت استوار بود، زمان تحقق آن برای اینکه فایده چندانی برای ترامپ داشته باشد، بسیار دیر خواهد بود. دانشمندان علوم سیاسی عموماً بر این باورند که قیمت بنزین بر رفتار رأی‌دهندگان تأثیر می‌گذارد. هرچند بسیاری از رأی‌دهندگان بدون تردید می‌دانند که رئیس‌جمهور معمولاً مستقیماً مسئول قیمت نفت نیست، اما این بار او واقعاً مسئول است. در واقع، شوک نفتی مرتبط با جنگی که ترامپ به انتخاب خود با ایران آغاز کرده، تنها دلیل وجود هرگونه تورم قابل‌توجه در آمریکاست. تورم در قیمت تمام کالا‌های مصرفی غیرانرژی طی یک سال گذشته فقط ۲ درصد بوده است. اگر دموکرات‌ها بتوانند در ماه نوامبر کنترل مجلس نمایندگان و سنا را دوباره به دست بگیرند، تأثیر ترامپ بر قیمت بنزین ممکن است به‌خوبی یکی از دلایل اصلی این اتفاق باشد.

رأی‌دهندگان از تورم متنفرند و نادیده گرفتن قیمت بنزین به‌ویژه دشوار است. خوان فلیپه ریانیو، اقتصاددانی که پیامد‌های سیاسی تورم را مطالعه کرده است، گفت که رأی‌دهندگان می‌دانند افزایش قیمت‌ها به معنای کاهش دستمزد‌های واقعی است. هرچه بیشتر رانندگی کنند، این تأثیر محسوس‌تر می‌شود. افرادی که در مناطق روستایی و حومه‌های دورتر از شهر‌ها زندگی می‌کنند، بیشترین زیان را متحمل می‌شوند، زیرا طولانی‌ترین مسیر‌های رفت‌وآمد را دارند. این مناطق از جمهوری‌خواه‌ترین بخش‌های کشور هستند؛ یعنی میلیون‌ها رأی‌دهنده در آنها زندگی می‌کنند که دموکرات‌ها تلاش دارند متقاعدشان کنند به نامزد‌های دموکرات رأی بدهند.

بر اساس تحلیلی از مؤسسه بروکینگز، میانگینِ مسافت رانندگیِ یک رأی‌دهنده در حوزه‌ای که در اختیار جمهوری‌خواهان است، ۲۶ درصد بیشتر از همتای او در حوزه‌ای تحت کنترل دموکرات‌هاست. پژوهش‌های دیگر نیز نشان داده‌اند افرادی که زمان بیشتری را در مسیر رفت‌وآمد سپری می‌کنند، بیشتر احتمال دارد رئیس‌جمهور را مسئول افزایش قیمت بنزین بدانند.

دقیقاً در همین مناطق طرفدار ترامپ است که دموکرات‌ها باید جای پای خود را محکم کنند. آنها بدون پیروزی در چندین ایالت که ترامپ در سال ۲۰۲۴ با اختلاف بیش از ۱۰ واحد درصد در آنها پیروز شد، نمی‌توانند کنترل سنا را به دست بگیرند. در همین حال، اگرچه تقسیم‌بندی حزبی حوزه‌های انتخاباتی به شیوه‌ای موسوم به جری‌ماندرینگ باعث ایجاد حوزه‌های جمهوری‌خواه بیشتری شده، اما این کار با پراکنده‌تر کردن برتری جمهوری‌خواهان در میان حوزه‌های مختلف انجام شده است. در نتیجه، مکان‌های بیشتری ایجاد شده که دموکرات‌ها می‌توانند در یک انتخابات در آنها پیروز شوند. در حال حاضر، دموکرات‌ها در نظرسنجی‌های عمومی مربوط به انتخابات کنگره، حدود هفت درصد از جمهوری‌خواهان پیش هستند. در انتخاباتی با برتری هفت‌درصدی دموکرات‌ها، بهترین نامزد‌های آنها می‌توانند حتی در حوزه‌هایی کرسی به دست آورند که در سال ۲۰۲۴ با اختلاف زیادی به ترامپ رأی داده بودند.

شاید بهترین کاری که ترامپ می‌توانست برای جلوگیری از چنین نتیجه‌ای انجام دهد، این بود که پیش از روز انتخابات قیمت بنزین را پایین بیاورد. میزان محبوبیت او از زمانی که برای دومین بار به ریاست‌جمهوری رسید، تقریباً به‌طور مداوم کاهش یافته و طبق داده‌های سیلور بولتن، از ماه آگوست تاکنون در حدود ۳۸ درصد نوسان داشته است. رأی‌دهندگان می‌گویند مهم‌ترین مسئله آنها هزینه زندگی است و تنها ۲۵ درصد از عملکرد ترامپ در رسیدگی به این مسئله رضایت دارند. این رقم از زمان آغاز جنگ با ایران ۹ واحد درصد کاهش یافته است.

در مورد نامزد‌های جمهوری‌خواه در رقابت‌های نزدیک و حساس، بهترین راه آنها برای جلوگیری از واکنش منفی رأی‌دهندگان به افزایش قیمت بنزین ممکن است این باشد که از رئیس‌جمهور فاصله بگیرند. اما ترامپ این کار را بسیار دشوار ساخته است. هفته گذشته، جمهوری‌خواهان در دالاس گرد هم آمدند تا در یک گردهمایی غیرمعمول انتخاباتی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، به ستایش از عظمت ترامپ بپردازند. در مقطعی، او از جمعیت خواست «پیمان وفاداری به بزرگ‌ترین رئیس‌جمهور تاریخ ایالات متحده» را تکرار کنند؛ و اگر هدف ترامپ این باشد که به نامزد‌های جمهوری‌خواه یادآوری کند نخستین وفاداری رأی‌دهندگان به اوست، نه به خود نامزدها، به نظر می‌رسد در این کار موفق بوده است. تنها تعداد بسیار اندکی از جمهوری‌خواهان کنگره علناً جنگ با ایران را محکوم کرده‌اند. چندین جمهوری‌خواه آسیب‌پذیر و در معرض خطر شکست، حتی در شرایطی که فاصله گرفتن از ترامپ از نظر تاکتیکی اقدامی عاقلانه به نظر می‌رسید، حاضر نشده‌اند میان خود و ترامپ فاصله‌ای ایجاد کنند.

مایکل واتلی، مایک کالینز و مایک راجرز، نامزد‌های جمهوری‌خواه سنا در ایالت‌های رقابتی کارولینای شمالی، جورجیا و میشیگان، به‌ترتیب، همگی در این گردهمایی سخنرانی کردند. جان هیوستد و کن پکستون نیز در این مراسم حضور داشتند؛ آنها در اوهایو و تگزاس نامزد هستند—دو ایالتی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ با اختلاف بیش از ۱۰ واحد درصد در آنها پیروز شد—اما نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که دموکرات‌ها در آنها شانس به دست آوردن کرسی‌های سنا را دارند.

حتی زمانی که رأی‌دهندگان معتقدند رئیس‌جمهور مسئول افزایش دردناک قیمت بنزین است، ممکن است درباره میزان همسویی نامزد محلی مجلس نمایندگان یا سنا با کاخ سفید مطمئن نباشند. اما ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، با تمام توان تلاش می‌کند اطمینان حاصل کند که چنین ابهامی وجود نداشته باشد.