جریانی در کشور هستند که نرم‌افزار ذهن‌شان برای تولید دائمی خشم، اتهام و تحقیر تنظیم شده است

روزنامه خراسان در یادداشتی به قلم جعفر یوسفی تحت عنوان «پیاده‌نظام رایگان جنگ ادراکی» نوشت: بخشی از جریان موسوم به انقلابی که بعضا دغدغه‌مند هم هستند، گرفتار اختلال مزمنی در فهم سیاست شده ‎است. برای اثبات انقلابی‌گری خود، همواره باید مسئولان جمهوری اسلامی را در جایگاه متهم بنشاند. گویی نرم‌افزار ذهنی این جریان برای تولید دائمی خشم، اتهام و تحقیر تنظیم شده است.

اگر مقاومت لبنان زیر شدیدترین حملات اسرائیل آسیب ببیند، تهران را به رهاکردن حزب‌الله متهم می‌کنند. اگر یمن در دریای سرخ ابتکار عمل را به دست گیرد، همان‌ها با طعنه و کنایه می‌گویند: «از انصارالله یاد بگیرید!» در منطق این دوستان، ایران در هر حال مقصر است؛ اگر جبهه مقاومت ضربه بخورد، تهران را به کم‌کاری متهم می‌کنند و اگر همان جبهه پیروز شود، موفقیتش را دستاویزی برای سرزنش تهران قرار می‌دهند. این دستگاه فکری اساساً خروجی دیگری جز تخریب ندارد.

مسئله، مشارکت ناخواسته در جنگ ادراکی دشمن است. موساد برای مخدوش‌کردن تصویر قدرت ایران، به روایتی نیاز دارد که جمهوری اسلامی را همواره ناتوان، منفعل و عقب‌تر از متحدانش نشان دهد. شگفت آن‌که نسخه فارسی همین عملیات روانی، در داخل کشور با صدای بلند و هیجان انقلابی تولید می‌شود. این جریان گمان می‌کند مسئولان را می‌زند، اما در واقع اعتماد عمومی و تصویر قدرت ملی را هدف گرفته است.