رسانه ملی

یک فعال سیاسی اصلاح‌طلب «اعتماد»، «هم‌ترازی»، «شفافیت»، «صداقت» و «نتیجه‌بخش بودن» را از شاخص‌های «گفت‌وگو» بر شمرد و گفت: اکنون ما با نوعی انسداد جدی در گفت‌وگو روبه‌رو هستیم. دولت‌ها تمرین گفت‌وگوی درست و سازنده با مردم را انجام نداده‌اند. همچنان نوع ارتباط با مردم، بیش از آنکه مبتنی بر گفت‌وگو باشد، محدود به تبلیغات و سخنرانی‌هایی است که در آن مردم نقش شنونده را دارند. این تصور نیز وجود داشته که «ما می‌گوییم و مردم می‌شنوند»، مردمی که یا اعتماد دارند یا باید اعتماد داشته باشند. ایرانیان موفق خارج از کشور که همچنان جامعه به آن‌ها علاقه و اعتماد دارد می‌توانند میانجی‌های این گفت‌وگو باشند.

مدیرمسئول روزنامه ابتکار با اشاره به وضعیت رسانه‌های ایران در شرایط کنونی، به وظیفه صداوسیما اشاره و تأکید کرد: صداوسیما که به عنوان رسانه ملی فعالیت می‌کند، به جای فراری دادن مخاطبان ایرانی‌اش، رویکرد و سیاست‌هایش را نسبت به روش‌های منسوخ گذشته تغییر دهد.

آفتاب نیوز نوشت: رسانه‌ای که خود را ملی می‌داند، همچنان به پخش سریال‌های تکراری و عمدتا سطحی و بی‌محتوا ادامه می‌دهد و فارغ از میان برنامه‌های شعاری که همین سریال‌های را هم احاطه کرده‌اند، عملا هیچ خوارکی برای روزهای بدون اینترنت مخاطبان خود ندارد.

یک حقوقدان گفت: همچنان گفت‌و‌گو شاه کلید حل مسائل کشور است. اتفاقا الآن که اعتراضات پر دامنه‌ای در کشور رخ داده و به هر ترتیب تعداد قابل ملاحظه‌ای هم جانشان را از دست داده‌اند، گفت‌و‌گو خیلی ضروری‌تر و حیاتی‌تر است. باید از اعتراض‌ها حراست شود و یا به معترضان امنیت داده شود تا حرفشان را بزنند.

مجری «زندگی پس از زندگی» گفت: این امسال تولید می‌شود، اما پخش آن به سال جاری نمی‌رسد و وقفه پخش داریم.

مدیرمسئول روزنامه شرق گفت: متولیان این امر از ما می‌خواهند روزنامه منتشر کنیم، اما از آن سو هم دست ما بسته است. وقتی دست ما برای تهیه و تولید محتوا بسته می‌شود عملا خواسته یا ناخواسته به رسانه‌های معاند این فرصت را می‌دهیم و درواقع مرجعیت رسانه را به‌دنبال بیرون از این مرز می‌دهیم به کسانی که حبی به وطن ندارند و مغرضانه به ایران می‌پردازند. به‌گونه‌ای خبر منتشر می‌کنند و هیجان در اخبارشان است که انگار کار کشور تمام شده در صورتی که مایی که در این کشور زندگی می‌کنیم و می‌بینیم این گونه نیست. برای این که این اتفاق نیفتد باید برای رسانه‌ها فکری اساسی کنند. هم دسترسی به فضای مجازی را باز کنند و اجازه حضور در این اتفاقات بدهند که خبرنگار برود و از نزدیک صحنه‌ها را ببیند و بتواند گزارش دقیق و کاملی را ارائه دهد.

یک فعال سیاسی اصول‌گرا گفت: عملکرد ضعیف رسانه ملی قطعا در نارضایتی‌های جامعه و مردم تاثیر به‌سزایی دارد که میزان آن هم کم نیست و بالا است؛ برخی چهره‌های مستقل به دلیل گلایه‌ها و نقدهایی که به صداوسیما و روش آن دارند، حتی اگر از آن‌ها دعوت هم شود که در رسانه ملی حضور پیدا کنند، از این کار امتناع می‌کنند. ولی به هر حال، به این معنا نیست که تلویزیون به سراغ چهره‌های ورشکسته، تکراری و افرادی که حضور آن‌ها در تلویزیون و رسانه‌ها مردم را عصبانی می‌کند، برود. صداوسیما به این مدل افراد عادت کرده و ترک عادت نیز موجب مرض است.

یک فعال سیاسی اصلاح طلب نوشت: صداوسیما به طور مشخص در نابود کردن موازین اعتراض نقش اول را داشته است. این دم و دستگاه با نگاه صرفاً تبلیغاتی خود، در تمام این سال‌ها اعتراض‌های سیاسی و اجتماعی در اروپا و آمریکا را نمایش داده تا به زعم خود نظام سیاسی آنجا را بی‌اعتبار کند.

در چنین شرایطی، تقلید یا اجرای آواز محسن چاوشی روی آنتن زنده، نه‌تنها اقدامی خلاقانه یا جذاب به نظر نمی‌رسد، بلکه بیشتر شبیه تلاشی سطحی برای جلب توجه است؛ حرکتی که شاید برای چند ساعت یا چند روز در فضای مجازی دیده شود، اما نمی‌تواند بحران ریزش مخاطب را حل کند. مساله تلویزیون نه کمبود فرم‌های عجیب و متفاوت، بلکه فقر تنوع محتوایی و نادیده‌گرفتن سلیقه‌های واقعی مخاطبان است؛ ضعفی که با آواز خواندن یک گوینده خبر جبران نخواهد شد.

رییس سازمان صداوسیما با رد انتقادات به نظرسنجی‌های این سازمان، تأکید کرد که بر اساس روش‌های علمی، مخاطبان رسانه ملی حدود ۷۰ درصد است و گفت: اگر کسانی از شنیدن این واقعیت ناراحت می‌شوند، بگذارید در غم خود باقی بمانند!

روزنامه اطلاعات نوشت: سال‌هاست صداوسیما از رقابت فرار کرده است؛ مخاطب را از دست داده، اعتماد را سوزانده و زمین بازی را واگذار کرده است. اما به جای این‌که خودش را اصلاح کند، به جای این‌که بپذیرد مشکل در کیفیت و عملکرد خودش است، به دنبال میان‌بُری خطرناک رفته: تبدیل «نظارت» به ابزار «انحصار».

یک روزنامه اصولگرا در انتقاد از صداوسیما نوشت: سریال‌هایتان دیده نمی شود؛ هنوز هم سریال‌های آرشیوی مثل پایتخت و یوسف مخاطب دارند.

آرمان امروز نوشت: اگر جمعیت ایران را حدود ۹۱ میلیون نفر بدانیم، سهم هر ایرانی از هزینه‌های سالانه صداوسیما: روزانه بیش از یک میلیون تومان (۱/۰۵۵/۰۰۰) و سالانه ۳۸۵ میلیون تومان است. این یعنی هر خانواده ایرانی محکوم است بخش قابل توجهی از بودجه خودش را برای رسانه‌ای بپردازد که انتخابش نمی‌کند.

رییس صدا و سیما گفت: تاکنون نشنیده‌ام که ما منعی برای پوشش کراوات داشته باشیم. در بسیاری از اجلاس‌ها، به ویژه جلسات اقتصادی، بسیاری از کارشناسان یا تجار با پوشش متفاوتی ظاهر می‌شوند که نشان‌ هم داده می‌شود و حساسیت خاصی روی این موضوع وجود ندارد.

رئیس سازمان صداوسیما گفت: نقد دولت و دستگاه‌های مختلف در برنامه‌های رسانه ملی ممنوع نیست، اما رعایت اصول حرفه‌ای، اخلاقی و انصاف در بیان نقدها الزامی است.

در حاشیه جلسه امروز هیئت دولت، وزرا و معاونان رئیس‌جمهور گزارشی از مهم‌ترین سیاست‌های جاری کشور ارائه کردند. از مدیریت جمعیت مهاجران و ثبات قیمت بنزین تا توسعه طرح‌های سلامت، گسترش گردشگری و برنامه‌های آموزشی در حوزه فناوری‌های نو.

رئیس صداوسیما با رد سخنان اخیر درباره انحصار رسانه ملی و عدم همگرایی آن با دولت، گفت: صداوسیما در کنار دولت است و ادعاهای مطرح‌شده را منصفانه نمی‌دانیم.

دفتر حسن روحانی طی بیانیه ای نوشت: گزارش ۷ دقیقه‌ای صداوسیما در شامگاه ۸ آبان نمود دیگری از لجن‌پراکنی رسانه‌ای این جریان بود و مرزهای جدیدی در جعل و تحریف را گشود. این گزارش به خوبی نشان می‌دهد هدف تخریب است. آیا این رویه صداوسیما هدفی جز ایجاد تفرقه، خدشه به اتحاد و مشوش کردن فضای سیاسی دارد؟

جمهوری اسلامی نوشت: رئیس رسانه ملی و مدیران ارشد آن باید باسواد باشند؛ این صداوسیما در حد مکتبخانه‌های قدیمی هم نیست.

رویداد۲۴ نوشت: رئیس صداوسیما، در تازه‌ترین اظهارات خود درباره «مردم واقعی» و مخاطبان رسانه ملی سخن گفته است، اما تعریف او از مردم چیزی جز گزینش گروهی خاص با معیار‌های دلخواه نیست. رویکردی که به نظر می‌رسد بر مدار همان جمله جنجالی «مملکت مال حزب‌اللهی‌ها است» می‌چرخد.