جنگ با ایران به سمت یک شکست استراتژیک برای آمریکا پیش می‌رود

روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی نوشت: با توجه به اینکه هیچ یک از اهداف رئیس جمهور ترامپ در جنگ با ایران محقق نشده و تنگه هرمز همچنان بسته است، متحدان آمریکا شاهد اختلال عملکرد و آسیب‌پذیری ناشی از جنگ هستند و نگرانند که این کشور به سمت یک شکست استراتژیک پیش می‌رود.

از نظر متحدان آمریکا، جنگ دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده علیه ایران که اکنون وارد ششمین ماه خود شده است، به سمت یک شکست استراتژیک پیش می‌رود. آنها نگرانند که ناتوانی ایالات متحده برای رسیدن به اهداف خود از طریق برتری نظامی، آسیب‌پذیری‌ای را نشان داده باشد که روسیه و چین از آن استقبال خواهند کرد.

علاوه‌براین، اهداف ترامپ در آغاز جنگ همچنان محقق نشده و ارتش ایالات متحده با کمبود تسلیحات کلیدی مورد نیاز برای دسترسی جهانی مواجه است.

به نوشته رسانه آمریکایی، در حال حاضر، ایران نشان داده که برنامه‌های هسته‌ای و موشک‌های بالستیک آن نابود نشده‌اند و تنگه هرمز را عملاً تحت کنترل خود دارد. این جنگ، ایالات متحده و اسرائیل را در موقعیت‌های ضعیف‌تری قرار داده است و آنها یکدیگر را به خاطر این آشفتگی سرزنش می‌کنند.

موشک‌ها و پهپاد‌های ایرانی نه تنها عبور و مرور از طریق تنگه را محدود می‌کنند، بلکه همچنان پایگاه‌های آمریکایی را در سراسر غرب آسیا تهدید می‌کنند و باعث کشته یا زخمی شدن نیرو‌های نظامی آمریکایی شده‌اند.

تحلیلگران می‌گویند که با تغییر اهداف ترامپ، واشنگتن اعتبار خود را هم از نظر نظامی و هم از نظر دیپلماتیک از دست می‌دهد. آنها تاکید دارند که رفتار او در جنگ، این تصور را تقویت می‌کند که ایالات متحده ابزاری غیرقابل پیش‌بینی برای بی‌نظمی جهانی است.

رابین نیبلت، مدیر سابق اندیشکده چتم هاوس، مستقر در لندن گفت: نتیجه جنگ تاکنون «یک شکست استراتژیک و شرمساری» بوده است. برای متحدان ایالات متحده و کسانی که برای امنیت به ایالات متحده متکی هستند، این تائیدی بر این است که نمی‌توان به ایالات متحده اعتماد کرد.

وی در ادامه خاطر نشان کرد که «مردم فراموش نخواهند کرد، امنیت و آینده آنها توسط یک سیاست خارجی غیرقابل پیش‌بینی و مردد ایالات متحده زیر سوال رفته است.»

متحدان واشنگتن نگران از شکست استراتژیک آمریکا مقابل ایران

نیویورک تایمز افزود: به ویژه متحدان خاورمیانه‌ای، حتی اگر بیش از حد به واشنگتن متعهد باشند که بخواهند از همکاری با ایالات متحده دست بکشند، امنیت خود را در اثر این جنگ تضعیف شده می‌بینند علی واعظ، مدیر پروژه ایران در گروه بین‌المللی بحران گفت که آنها در حال حاضر احتیاط می‌کنند و به دنبال ترمیم روابط با ایران و روابط بهتر با اروپا، چین و روسیه هستند.

نیبلت گفت: بسیاری از کشور‌ها نظم جهانی را آنطور که بود دوست نداشتند، اما یک نظم وجود داشت. او افزود: اکنون آمریکا خود را به عنوان نیرویی بی‌نظم ثابت کرده است و همه از آن درس می‌گیرند و سعی می‌کنند کمتر وابسته باشند. هیچ‌کس نمی‌خواهد در معرض یک سیاست خارجی بی‌ثبات قرار گیرد که محدودیت‌های خود را نمی‌شناسد و این، یک شکست استراتژیک است.

متحدان واشنگتن نگران از شکست استراتژیک آمریکا مقابل ایران

به نوشته این روزنامه، جنگ جهانی دوم ایالات متحده را در داخل قوی‌تر و با نفوذ بیشتر در خارج از کشور باقی گذاشت، اما از آن زمان، سابقه نظامی آمریکا ترکیبی از همه چیز بوده است و دشمنانی که بیشتر متحمل درد و هزینه درگیری بودند، مانند ویتنام، عراق و افغانستان از ایالات متحده بیشتر دوام آوردند.

جنگ علیه ایران نیز ممکن است به همین منوال پیش برود و واشنگتن دلیل کافی برای کاهش ضرر‌های خود و بازگشت به خانه پیدا کند.

کمبود شدید مهمات دفاع هوایی حیاتی نیز مانند موشک‌های پاتریوت، تأثیر ثانویه‌ای در اوکراین دارد و به روسیه و چین و همچنین ناتو نشان می‌دهد که ایالات متحده دست کم برای سال‌ها توانایی لازم برای تأمین مجدد متحدان خود و جنگیدن در یک جنگ طولانی نخواهد داشت.

فرانسوا هایزبورگ، تحلیلگر امنیتی فرانسوی گفت که این جنگ همچنین به اتحاد حیاتی بین ایالات متحده و اسرائیل آسیب جدی رسانده است. مقامات آمریکایی از جمله جی دی ونس، معاون رئیس جمهور، اظهار داشته‌اند که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در حالی که آقای ترامپ را متقاعد می‌کرد که جنگ سریع و قاطع خواهد بود، بیش از حد خوش‌بین بوده است.

این جنگ، علاوه بر دیدگاه‌های منفی موجود نسبت به اسرائیل و یهودیان که به طور کلی ناشی از درگیری طولانی در غزه است و بسیاری آن را نسل‌کشی می‌نامند، برخی نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که یهودستیزی را در ایالات متحده و فراتر از آن افزایش داده است.

نیویورک تایمز در بخش پایانی گزارش خود تصریح کرد: واشنگتن جنگی را آغاز کرده که به نظر نمی‌رسد، بداند چگونه باید در آن پیروز شود یا به آن پایان دهد، در حالی که ایران نسبت به اجرای هرگونه توافقی که حاصل شود، بی‌اعتماد است.