وقتی بدنه نظام به یک جمع‌بندی می‌رسند، هوچی‌گری یعنی چه؟

کیومرث اشتریان، درخصوص مذاکرات و بازتاب آن در داخل کشور، گفت: اکنون نگاه کنید؛ در این برهه کنونی که حساسیت‌های بسیار زیادی وجود دارد و به قول معروف آن‌قدر تعبیر «برهه حساس» را به کار برده‌ایم که خودمان هم خسته شده‌ایم، ما عملاً با قحط‌الرجال سیاسی در کشور مواجهیم. رجال سیاسی خود یک سرمایه استراتژیک برای کشور‌ها محسوب می‌شوند. وقتی شما رده‌های اول و دوم مدیران و نخبگان را حذف می‌کنید، جامعه از این پتانسیل محروم می‌شود؛ ما حتی همان داشته‌هایمان را هم از بین بردیم. پارلمان در همه کشور‌ها کانون پرورش، پویایی و تجلی رجال سیاسی است، اما ما کلاً سیستم را از این امکان محروم کرده‌ایم.

اشتریان همچنین اظهار کرد: وقتی ایشان (رهبری) می‌فرمایند من نظر دیگری داشتم، اما چون نظر کارشناسی این بود پذیرفتم، تفسیر من این است که این رویکرد یعنی بازگشت به رسمیت‌شناسی نظر کارشناسی و پذیرش مسئولیت حقوقی توسط خود نهاد‌های قانونی و منتخبان مردم. هرچقدر پشتوانه رأی رسمی و پشتیبانی واقعی مردم از رئیس‌جمهور و رئیس مجلس معنادارتر و بیشتر باشد، مردم مسئولیت‌ها را بیشتر از جانب خود می‌بینند.

وی افزود: من از مجموع این منازعات به این نتیجه رسیده‌ام که باید کمتر به این دعوا‌های فرعی دامن زد و اساس کار را بر «تفویض اختیار» و «به رسمیت شناختن نظر کارشناسی» گذاشت. وقتی بدنه نظامی، امنیتی، پارلمانی و دولتی به یک جمع‌بندی مشترک کارشناسی دست می‌یابند، دیگر ایجاد فضا‌های پوپولیستی و هوچی‌گری چه معنایی دارد؟ ساختار به این جمع‌بندی رسیده است که این مسیر را طی کند. حال هرچقدر این رویکرد بیشتر تقویت شود، نهاد‌ها و به تبع آن مردم، مسئولیت‌پذیرتر می‌شوند؛ چرا که برای فهم این بدیهیات، قرار نیست یک نزاع خونین در بگیرد.