دولت میان شهید، بی‌آزار و آشوبگر غربالگری کند

منصور حقیقت‌پور، با اشاره به تصمیم دولت برای برگزاری مراسم چهلم درگذشتگان وقایع اخیر تاکید می‌کند: مهربانی دولت با مردم به هر شکل و روشی امری مطلوب و ضروری است. باید از دولت برای اینکه تلاش می‌کند مرهمی بر زخم‌های آسیب‌دیدگان حوادث اخیر بگذارد، تشکر کرد. در عین حال عدالت حکم می‌کند که میان نیرو‌های جان برکف امنیتی، شهروندان بی‌گناه و کسانی که با نیت تخریب و آشوب به میدان آمدند، تفاوت قائل شد.

حقیقت‌پور در واکنش به اعلام خبر برگزاری مراسم رسمی چهلم برای درگذشتگان رخداد‌های دی‌ماه ۱۴۰۴ از سوی معاون اول رییس‌جمهور، می‌گوید: هر چقدر دولت نسبت به خلق، مهربانی بیشتری نشان بدهد و برای ایجاد و تحکیم یک رابطه صمیمی‌تر با توده‌های مردم تلاش کند، قطعا این اقدام مورد حمایت و مطلوب نظر همگان خواهد بود. اساسا کرامت انسانی باید سرلوحه اقدامات حاکمیتی باشد. مردم نیز همواره خواهان حفظ همین کرامت و نگاه مهربانانه از سوی مسوولان هستند.

این کارشناس مسائل سیاسی با طرح این پرسش که آیا می‌توان با نگاهی واحد به تمامی کشته‌شدگان این حوادث نگریست، می‌گوید: ما ناگزیر به «غربالگری» در این پرونده هستیم. نمی‌توان کسی را که برای حفظ امنیت مردم جان خود را فدا کرده با کسی که با هدف تخریب و آسیب رساندن به اموال عمومی از خارج وارد میدان شده، در یک کفه ترازو قرار داد. معتقدم جان‌باختگان و افراد درگیر در حوادث دی‌ماه را به سه دسته می‌توان تقسیم کرد. دسته اول، نیرو‌های خودی و مدافعان امنیت هستند که در مسیر ایفای وظیفه به شهادت رسیدند. دسته دوم، شهروندان عادی و بی‌گناه هستند که ممکن است به طور ناخواسته و بر اثر حوادث، لطمه خورده یا جان خود را از دست داده باشند. این افراد بی‌گناه بودند؛ شاید در محل حادثه حضور داشتند، اما قصد مقابله یا تخریب نداشتند. دولت وظیفه دارد از بیت‌المال به این خانواده‌ها رسیدگی کرده و به نحو مقتضی از آنها دلجویی کند، چرا که این مظلومان بی‌گناه، هزینه حوادثی را دادند که در شکل‌گیری آن نقشی نداشتند.

حقیقت‌پور در ادامه سخنان خود، دسته سوم را افرادی می‌داند که با نیت سوء و به صورت سازمان یافته وارد میدان شدند. او در این باره می‌گوید: حساب کسانی که عامدانه آمدند و مساجد و حسینیه‌های ما را به آتش کشیدند، کاملا جداست. کسانی که اسلحه به دست گرفتند، قمه و بنزین حمل کردند و با بی‌رحمی آمبولانس‌های امدادی و اتوبوس‌های شهرداری را که متعلق به عموم مردم است آتش زدند، هرگز نباید در صف مظلومان قرار بگیرند.

او در پاسخ به سوال درباره راهبرد عبور از این مرحله و کاهش اندوه جمعی جامعه، خاطرنشان می‌کند: مهربانی با مظلومان و کسانی که در حق‌شان کوتاهی شده، وظیفه قطعی دولت است. ما باید با تمام توان در مسیر دلجویی از آسیب‌دیدگان بی‌گناه گام برداریم و اجازه ندهیم غباری بر چهره روابط دولت و ملت بنشیند. مسیر ما در مواجهه با پیامد‌های حوادث دی‌ماه باید دوگانه باشد؛ «ملاطفت و جبران» برای بی‌گناهان و مظلومان و «غربالگری» برای کسانی که آگاهانه تیشه به ریشه امنیت و آرامش مردم زدند. تنها از این طریق است که می‌توانیم ضمن مدیریت اندوه جمعی، از تکرار چنین حوادث تلخی پیشگیری کرده و اقتدار توأم با عدالت نظام را به نمایش بگذاریم.