باب المندب

فارن‌افرز در مقاله‌ای تازه با بررسی پیشروی نیروهای یمنی در ساحل غربی و جزیره پریم، هشدار داده است که همزمانی کنترل باب‌المندب توسط یمن و تنگه هرمز توسط ایران می‌تواند تهران و صنعا را به بازیگران تعیین‌کننده جریان تجارت تریلیون‌دلاری جهان تبدیل کند.

بر اساس داده‌های سامانه ردیابی کشتی‌ها «Maritime Traffic»، تردد کشتی‌ها از تنگه هرمز در روز‌های شنبه و یکشنبه هفته جاری به‌شدت کاهش پیدا کرد.

یک روزنامه اصولگرا نوشت: مزیت خزر این است که برخلاف خلیج‌فارس، به همان اندازه زیر سایه حضور مستقیم و پرحجم آمریکا نیست. فاصله جغرافیایی، پیچیدگی عملیاتی و چندلایه بودن مسیرها باعث می‌شود یک اقدام محدود اما دقیق، اثر بازدارنده بیشتری از یک انسداد کوتاه‌مدت در هرمز داشته باشد. تجربه آرامکو و رخداد فجیره هم نشان داد که یک ضربه محدود، اگر درست طراحی شود، می‌تواند محاسبه امنیتی طرف مقابل را تغییر دهد؛ چون پیامش این است که هیچ مسیر انرژی کاملا امن نیست.

خبرگزاری رویترز به نقل از منابع منطقه‌ای گزارش داد: حوثی‌های یمن در حال بررسی طرحی برای دریافت عوارض از بیشتر کشتی‌های تجاری عبوری از تنگه باب‌المندب هستند؛ اقدامی که در صورت اجرا می‌تواند هزینه حمل‌ونقل دریایی، تجارت جهانی و قیمت نفت را تحت تأثیر قرار دهد.

اکونومیست در گزارشی نوشت که در صورت تداوم تنش‌ها قیمت نفت می‌تواند تا ماه سپتامبر به ۱۵۰ دلار برسد.

وزیر امور خارجه ایران گفت: وقتی در بند ۵ گفته می‌شود «ایران ترتیباتی اتخاذ می‌کند»، یعنی این ایران است که مسیر و سازوکار لازم را تعیین می‌کند؛ به عبارت دیگر، کریدور را مشخص می‌کند تا ظرف یک ماه، میزان تردد به سطح پیش از جنگ بازگردد.

هشدار سرگئی لاوروف درباره احتمال بسته شدن باب‌المندب، بار دیگر وابستگی اقتصاد جهانی به این گذرگاه راهبردی را یادآوری کرده است؛ مسیری که اختلال در آن می‌تواند بازار انرژی، تجارت دریایی و زنجیره تأمین جهانی را با چالش‌های جدی مواجه کند.