حسین راغفر

یک کارشناس اقتصادی گفت: بعد از جنگ هشت ساله، برنامه افزایش قیمت ارز به یک سنت مرسوم دولت‌ها تبدیل شد. این خودش موجب کاهش ارزش پول ملی و بروز تورم می‌شود که بسیار مساله کلیدی و حیاتی است. از طریق سیاست‌های پولی مخرب و سیاست ایجاد شوک‌های ارزی که در ۳۷ سال اخیر دنبال شد پول ملی مرتبا تضعیف شد. این تنها یک فاجعه اقتصادی نیست، بلکه یک تهدید بنیادین برای ساختار اجتماعی و سیاسی جامعه محسوب می‌شود.

یک کارشناس اقتصادی گفت: تا زمانی که نرخ ارز کاهش پیدا نکند، امکان سرمایه‌گذاری در کشور منتفی است و حداقل باید قیمت ارز باید به نرخ‌های قبل از جنگ ١٢ روزه برگردد تا مردم باور کنند که دولت از این وضعیت پیش آمده درس گرفته است.

یک اقتصاددان خصوصی‌سازی پتروشیمی‌ها و بانک‌ها را یکی از اصلی‌ترین عوامل تورم مزمن و ساختاری ایران دانست و گفت: این بنگاه‌ها با کیفیت پایین محصولات، یارانه‌های پنهان، سودهای نجومی و فساد ساختاری، علاوه بر تهدید صادرات و سلامت مردم، فشار تحریم‌ها را نیز تشدید کرده و کشور را به هزینه‌های میلیاردی برای احیا تهدید می‌کنند. اگر قرار باشد تفاوت قیمت‌ها را یارانه پنهان بنامیم، باید توجه کنیم که نیروی کار کشور بزرگ‌ترین یارانه را به دولت می‌دهد. به‌عنوان مثال، حقوقی که یک پرستار در ایران دریافت می‌کند حدود ۲۰۰ دلار است، در حالی که در کشورهای جنوب خلیج فارس و دریای عمان برای همین کار حدود ۳۰۰۰ دلار پرداخت می‌شود. اگر اختلاف قیمت معیار یارانه باشد، این مردم هستند که یارانه پرداخت می‌کنند، نه دولت.

یک کارشناس اقتصادی با انتقاد از الیگارش‌های ایرانی گفت: در وضعیتی که کشور در لبه تیغ جنگ قرار دارد، این انتظار وجود دارد که همه اقشار به یاری یکدیگر بشتابند تا از این برهه دشوار بگذریم، اما این سرمایه‌داران نوکیسه و غارتگر وطنی به هیچ چیز جز منافع خودشان اهمیتی نمی‌دهند و هر گاه هم مشکل یا بحرانی، چون جنگ به وجود بیاید به سرعت اموال و ثروتهایشان را از ایران خارج می‌کنند.

یک اقتصاددان می گوید: تا زمانی که نظام مالی جهانی در انحصار چند قدرت بزرگ باقی بماند، هیچ سازوکاری از جنس FATF نمی‌تواند عادلانه باشد. کشورهایی که خود بستر اصلی پولشویی‌اند، صلاحیت قضاوت درباره شفافیت مالی دیگران را ندارند. از این‌رو، مساله FATF برای ایران نه یک تصمیم اقتصادی، بلکه یک آزمون سیاسی میان حفظ استقلال مالی و کاهش فشارهای خارجی است.

یک کارشناس اقتصادی گفت: اتهام انفعال به دیپلماسی ایران، نامنصفانه است و شخصا باور دارم نه تنها انفعال نداشتیم بلکه بیش از اندازه به مذاکره و دیپلماسی بها دادیم. در حالی ایران در پی عادی سازی روابط با امریکا بود که در واشنگتن مساله اصلی منافع اسراییل است. کسانی که فکر می‌کنند با وجود اسراییل، تهران و واشنگتن می‌توانند وارد دوره روابط عادی شوند، شناختی از جهان امروز ندارند. منافع اسراییل در ایجاد جنگ و بحران است و به همین دلیل هر امیدی به کنترل تنش صرفا از طریق گفت‌و‌گو با واشنگتن، توهم است.

یک اقتصاددان می گوید: اسنپ بک قطعا اتفاق می‌افتد که می‌تواند توجیهی برای تجاوزهای بعدی رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران باشد. در واقع آنها برای سرپوش گذاشتن بر جنایات اسرائیل در غزه و حمله این رژیم به دیگر کشورها ممکن است مکانیسم ماشه را فرصت و ظرفیتی برای تجاوز مجدد به ایران قرار دهند.