بحران دامن کسانی را که منافع جناحی را بر منافع ملی ترجیح می‌دهند، می‌گیرد

حسین نورانی‌نژاد در ارزیابی علل مخالفت برخی گروه‌های سیاسی با مذاکرات در شرایطی که عقلای نظام به این نتیجه رسیده‌اند که مذاکره نیز می‌تواند یکی از ابزار‌های تامین کننده منافع ملی باشد، گفت: این مخالفت‌ها دلایل و انگیزه‌های مختلفی دارد و به طور کلی مخالفان را به چهار دسته می‌توان تقسیم کرد.

وی در توضیح ویژگی‌های دسته نخست اظهار داشت: این دسته براندازانی هستند که به وضوح از هرگونه مذاکره، توافق و تفاهم ناراضی هستند و آن را به مثابه «شکست» خود قلمداد می‌کنند، نماد این جریان، اینترنشنال و نماد سیاسی آن سلطنت‌طلبانی هستند که دل به جنگ و دخالت خارجی بسته‌اند.

این فعال سیاسی در توضیح دلایل مخالفت گروه دوم گفت: دسته دیگر کسانی هستند که به نظر می‌رسد در پی زدن نظام نیستند بلکه مخالف دولت هستند و می‌خواهند آن را بزنند. این دسته می‌خواهند بحران را تا جایی مدیریت کنند که دولت زمین بخورد، آنها جایگزین شوند و خودشان توافق کنند. این افراد دغدغه خودشان را دارند و منافع ملی را پس از منافع جناحی و فردی می‌بینند.

نورانی‌نژاد در توضیح مختصات دسته سوم مخالفان مذاکره اظهار داشت: گروه سوم، جریانات ایدئولوژیک‌های متعصب هستند که خود جنگ برای آنها اصالت دارد نه صلح و توسعه. آنها مدام می‌گویند باید بجنگیم و هنگامی که می‌پرسیم که این جنگ تا کجا باید ادامه یابد، در پاسخ می‌گویند جنگ تا زمانی ادامه دارد که دشمن زانو بزند و اگر باز هم پرسیده شود چنین ادعایی را بر اساس کدام معادلات و موازنه قوا مطرح می‌کنید؟ مگر با تفاهم‌نامه اخیر آنها عملا در دستیابی به اهداف خود شکست نخورده‌اند تا زمان پایان جنگ فرا رسد چه تفاهم و توافقی بهتر از این؟ این عده نه تنها پاسخ روشنی ندارند.

وی ادامه داد: خودشان هم بهتر می‌دانند که اساسامسئله آنها صلح، توافق، توسعه و یک زندگی عادی نیست. حالا برخی افراد در این دسته پشتوانه‌های ایدئولوژیک دارند و برخی از آنها تنها از پشتوانه‌های احساسی و عاطفی برخوردارند

مخالفان مذاکره در برابر این پرسش که «مگر با تفاهم‌نامه اخیر دشمنان در دستیابی به اهداف خود شکست نخورده‌اند تا زمان پایان جنگ فرا برسد»؟ پاسخی ندارند. قائم مقام حزب اتحاد ملت ایران اسلامی از نفوذی‌ها به عنوان دسته چهارم مخالف مذاکره یاد کرد و گفت: نفوذی‌ها طبعا سعی بر تقویت هر سه جبهه یاد شده دارند تا آنها بتوانند به‌رغم تفاوت‌های بنیادینی که دارند همدیگر را تقویت کنند. در مجموع تصور می‌کنم این چهار دسته مخالفان اصلی مذاکره، توافق و صلح هستند. به نظرم گروه چهارم، سازمان‌یافته‌ترین جریان مخالف تفاهم‌نامه است و اسرائیل وقتی نتوانست جلوی تلاش‌های دیپلماتیک را بگیرد، موج تحقیر و مخالفت با تفاهم‌نامه را به داخل ایران کشاند.

این فعال سیاسی در پاسخ به این پرسش که چگونه می‌توان مخالفان مذاکره را مجاب کرد که پیگیری هم‌زمان جنگ و مذاکره برای دست‌یابی به منافع ملی مغایرتی با هم ندارند، اظهار داشت: گروه چهارم که اصلا به دنبال منافع ملی نیستند. دسته سوم (متعصبان) نیز دلبستگی به مفاهیمی از جنس منافع ملی ندارند، زیرا برای آنها اصالت با جنگ و ستیز است.

مخالفان مذاکره، ملی فکر کنند

نورانی‌نژاد افزود: تنها گروهی که ممکن است دغدغه منافع ملی داشته باشند، اما آن را در اولویت مابعد منافع جناحی و حزبی خود می‌بینند، گروه دوم هستند و باید با آنها به گونه‌ای به گفت‌و‌گو پرداخت که دریابند این توانایی را ندارند که بحران را در سطحی مدیریت کنند که دامن‌گیر خودشان نشود. بهتر است در این مقطع، ملی فکر کنند، زیرا منافع آنها نیز در ملی فکر کردن است.

کسانی که در مخالفت با مذاکرات، منافع جناحی را بر منافع ملی ترجیح می‌دهند بدانند بحران دامنگیر خودشان هم می‌شوند.

وی تصریح کرد: این گروه اصل توافق را پذیرفته‌اند، اما می‌خواهند توافق صرفا به دست آنها صورت گیرد. آنها می‌خواهند از فرصت جنگ برای تسویه حساب سیاسی، کنار زدن برخی نیرو‌ها و اعمال نظرات خود استفاده کنند. یعنی آنها صرفا به دنبال زمین زدن دولت نیستند بلکه تفکرات رادیکالی شبیه گروه سوم، یعنی ایدئولوژیک‌های ساده و متعصب دارند، تنها تفاوت این گروه، حسابگری و اشتیاق‌شان به کسب قدرت است.

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب تصریح کرد: در حقیقت می‌خواهم مواضع گروه دوم را این گونه تشریح کنم که آنها در پی برهم زدن توازن قوا -در داخل - به نفع خودشان و به هر ترتیب ممکن هستند و در فضای آشوب فرصت بیشتری برای پیشبرد منافع خود می‌یابند.

رادیکالیسم با خشونت و لودگی سراغ همه مؤلفه‌های قدرت ملی می‌رود

قائم مقام حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در ارزیابی تاثیر تخریب دیپلمات‌های ارشد کشورمان - تا جایی که دامنه این تخریب‌ها به سنگ‌پرانی هم رسیده است - بر قدرت چانه‌زنی آنها در میز مذاکره گفت: حدود یک ماه و نیم اخیر با نوعی رادیکالیسم رها در داخل کشور مواجه شده‌ایم که با خشونت و گاهی لودگی به سراغ همه مؤلفه‌های قدرت ملی ما از جمله دیپلماسی می‌رود.

نیرو‌های سیاسی که ملی فکر می‌کنند باید اختلافات را کنار بگذارند و جبهه واحد مقابل مخالفان مذاکره تشکیل دهند.

وی ادامه داد: نیرو‌های سیاسی که عقلانی و ملی فکر می‌کنند، و به دنبال حل مسائل کشور هستند و اصالت را به صلح و توسعه می‌دهند باید در این مرحله اختلافاتشان را کنار بگذارند، به انسجام برسند و جبهه واحدی ایجاد کنند و اجازه ندهند تفکرات رادیکال به منافع ملی آسیب بزند. یکی از وظایف این جمع نیز باید گفت‌و‌گو و تاثیرگذاری روی شخصیت‌های تصمیم‌ساز باشد تا خطرات موج رادیکالیسم از کشور دور شود.

نخبگان مهم‌ترین ابزار برای عبور از بحران هستند

نورانی‌نژاد در تحلیل نقش نخبگان در تعدیل فضای جامعه، بسترسازی برای ایجاد جو گفت‌و‌گو و دور شدن آن از رویکرد‌های خلاف منطق و مصالح عمومی اظهار داشت: نخبگان اعم از نخبگان مدنی و نخبگان درون حاکمیت مهم‌ترین ابزار برای عبور از بحران هستند. به عنوان مثال اگر بخواهیم از نخبگان درون حاکمیت یاد کنیم، می‌توانیم به ترکیب فعلی شعام اشاره کنیم که در آنجا نخبگان نظامی و سیاسی حاکمیتی حضور دارند و شاهد بودیم که رویکرد عاقلانه‌ای نسبت به جنگ اتخاذ کردند.

این فعال اصلاح‌طلب با تاکید بر لزوم تحکیم وحدت ملی افزود: نخبگان حاکمیتی به همراه نخبگان مدنی و کسانی که حتی ممکن است رویکرد انتقادی نسبت به یکدیگر داشته باشند، اما خطر جنگ را درک کرده باشند باید یک جبهه واحد مقابل رادیکالیسم جنگ‌طلب ایجاد کنند و بتوانند کشور را از این مرحله عبور دهند.

تفاهم‌نامه اسلام‌آباد پیروزی ابران بود

قائم مقام حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در پاسخ به پرسشی درباره مفهوم «پیروزی» در مواجهه با دشمن آمریکایی - صهیونی گفت: تفاهم‌نامه ۱۴ بندی اسلام‌آباد یک پیروزی فوق‌العاده برای ایران بود. اکثر مفاد این تفاهم‌نامه به نفع ایران تنظیم شده است. در نتیجه ۴۰ روز مقاومت جانانه، جنگ ۱۲ روزه و حملات ایذایی که در این بین توسط دشمنان انجام شد، نهایتا به یک نقطه سر به سر، به نام تفاهم‌نامه ۱۴ بندی رسیدیم. این تفاهم‌نامه به حدی خوب است که برخی بر اساس تقریبا یک‌طرفه بودن آن، نسبت به صداقت آمریکایی‌ها ابراز تردید کردند.

نورانی‌نژاد افزود: در این تفاهم‌نامه ایران به مثابه طرف پیروز جنگ، حق دریافت خسارتی شبیه به غرامت دارد؛ محدودیت‌های بسیاری از پیش پای ایران برداشته می‌شود بی‌آنکه امتیاز استراتژیکی بدهد. بر این اساس است که معتقدم کسانی که این واقعیت بزرگ را نادیده می‌گیرند، یا ناآگاه هستند یا بویی از منافع ملی نبرده‌اند و ستیز و جنگ برای آنها اصالت دارد و یا مشکوک هستند.

کسانی که موفقیت ایران در تفاهم‌نامه اسلام‌آباد را نادید می‌گیرند یا ناآگاه هستند یا بویی از منافع ملی نبرده‌اند و جنگ برای آنها اصالت دارد.

وی در ارزیابی امکان پایبندی ترامپ به این تفاهم‌نامه اسلام‌آباد و راهکار‌های در دسترس و واقع‌بینانه برای واداشتن وی به اجرای تعهدات مندرج در این تفاهم‌نامه گفت: ترامپ غیرقابل اعتمادترین فرد ممکن است، اما دقیقا بحث بر سر این است ما چه کنیم که وی ناگزیر به پایبندی به تفاهم شود. در راستای دستیابی به این هدف، مهم‌ترین عامل انسجام داخلی است؛ یعنی به میزانی که شکاف در داخل ایجاد شود، وی برای عهدشکنی راسخ‌تر می‌شود.

این فعال سیاسی اصلاح‌طلب ادامه داد: هنگامی که نیرو‌های ملی اعم از نیرو‌هایی که در حاکمیت هستند، حتی کسانی که بیرون هستند تا کسانی که منتقد هستند، مقابل نیات شوم ترامپ متحد هستند، وی انگیزه کمتری برای جنگ می‌یابد. در کنار مولفه انسجام ملی، سایر موارد بازدارنده مانند آمادگی نظامی نی بسیار مهم هستند.

به میزانی که شکاف در داخل ایجاد شود، ترامپ برای عهدشکنی راسخ‌تر می‌شود.

قائم مقام حزب اتحاد ملت ایران اسلامی با اشاره به اهمیت نقش بازدارنده تقویت روابط خارجی در کنار مولفه‌های انسجام ملی و آمادگی نظامی گفت: دیپلماسی فعال در منطقه و برقراری توازن قوای بین‌الملل با اقداماتی مثل تقویت ارتباط با کشور‌های منطقه و چین نیز عهدشکنی دوباره ترامپ و حمله مجدد وی را دشوارتر می‌کند.

نورانی‌نژاد در ارزیابی تلاش‌های دیپلماتیک دولت چهاردهم به عنوان یکی از راهبرد‌های بازدارنده قوه عاقله نظام در حفظ جان و مال مردم تصریح کرد: عیار سنجش دیپلماسی دولت در تفاهم‌نامه اسلام‌آباد قابل بررسی است و، چون در نهایت به یک تفاهم‌نامه بسیار خوب رسیدیم، بنابراین می‌توانیم بگوییم دیپلماسی هم بسیار خوب عمل کرده است.