ادامه جنگ می‌تواند میانجی‌های سنتی ایران را از تهران دور کند

کورش احمدی اظهار داشت: «پاکستان نقش مهمی در این رابطه در حال پیدا کردن است. اسلام آباد در حال برجسته کردن معاهده امنیتی خود با عربستان و هشدار نسبت به هر گونه حمله به عربستان به عنوان حمله به پاکستان است. کویت نیز علاقه نشان داده که معاهده امنیتی مشابهی با پاکستان امضا کند.»

فروپاشی قدرت آمریکا از طریق جنگ، رویاپردازی محض است/ تکلیف مردمی که برای حداقل‌های زندگی در انتظارند، چه می‌شود؟

روشن است که ایجاد چنین توقعاتی در جامعه بسیار مخرب است و جامعه را همواره در حال تنش در درون خود و تنش با بیرون خود یعنی جامعه بین المللی نگه می‌دارد که برای شرایط اقتصادی و اجتماعی ما سم مهلک است. فروپاشی قدرت آمریکا از طریق جنگ رویاپردازی محض است.

چرا که شما تصور کنید که به فرض ما بتوانیم تمام امکانات نظامی آمریکا در منطقه را نابود کنیم و تمام کشتی‌های جنگی آمریکا در منطقه را غرق کنیم، با موشک‌های قاره پیمای آمریکا که از خاک آمریکا به سمت ما قابل پرتاب هستند، چه خواهیم کرد؟ یا به همین ترتیب تمام اسرائیل را به ویرانی بکشانیم، با زیردریایی‌ها اسرائیلی مسلح به موشک‌های اتمی که شهر‌های ما را هدف قرار داده‌اند چه خواهیم کرد.

این تصورات واهی محصول خیال پردازی‌های بی معنی است که در طول سال‌ها کشور را در وضعیت بحرانی قرار داده است. بعلاوه، از این خیال پردازان باید پرسید که حق الناس چه می‌شود. تکلیف مردمی اعم از زن و کودک و پیر و جوان بیکار و معطل برای حداقل‌های زندگی و جامعه‌ای در خطر ابرتورم است چه می‌شود؟ تکلیف آینده ایران که رشد جمعیتش از بیش از دو میلیون در سال ۴۰۴ به حدود ۸۰۰ هزار نفر رسید چه می‌شود؟

ایران از روند ائتلاف‌سازی‌های امنیتی منطقه کاملاً برکنار مانده است

متاسفانه در چنین مسیری قرار داریم. طی یکی دو هفته گذشته و با مشاهده ادامه جنگ، پاکستان و دو میانجیگر سنتی یعنی قطر و عمان به نظر می‌رسد که تا حدودی مایوس شده‌اند، غیر از پیشنهاد آتش بس ده روزه‌ای که ارائه داده‌اند، نقششان بیشتر در حد انتقال پیام بین دو طرف جنگ بوده است. آنها ظاهرا منتظراند که با روشن شدن نتیجه جنگ جاری، طرفین خسته شوند یا احساس خطر جدی کنند و پیشنهاد جدیدشان برای آتش بس را بپذیرند. بعلاوه، تحولاتی نیز در حوزه ائتلاف‌های امنیتی در منطقه در حال شکل گیری است.

پاکستان نقش مهمی در این رابطه در حال پیدا کردن است. اسلام آباد در حال برجسته کردن معاهده امنیتی خود با عربستان و هشدار نسبت به هر گونه حمله به عربستان به عنوان حمله به پاکستان است. کویت نیز علاقه نشان داده که معاهده امنیتی مشابهی با پاکستان امضا کند.

ترکیه نیز به نظر می‌رسد که در مسیر سپردن تعهداتی به برخی از کشور‌های عرب منطقه است. از سوی دیگر عراق و لبنان بیش از پیش در حال حرکت در جهت همکاری‌های ساختاری با آمریکا هستند. به هر حال ما شاهد طیف وسیعی از ائتلاف سازی‌های امنیتی در منطقه هستیم که درگذشته سابقه نداشت و متاسفانه ایران کاملا از روند این ائتلاف سازی‌ها برکنار مانده است.