جنگ ترامپ با ایران به بن‌بستی پرهزینه برای آمریکا تبدیل شده است

سایمون تیسدال، در یادداشتی تند علیه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، او را عامل اصلی تشدید بحران‌های جهانی دانسته و نوشته است که جنگ با ایران به بن‌بستی پرهزینه برای واشنگتن تبدیل شده است؛ جنگی که به اعتقاد او نه تنها اهداف اعلام‌شده آمریکا را محقق نکرده، بلکه اقتصاد جهانی، امنیت منطقه و جایگاه بین‌المللی ایالات متحده را نیز با آسیب‌های جدی روبه‌رو کرده است.

تیسدال در ابتدای یادداشت خود می‌نویسد ترامپ پس از آغاز دوباره حملات علیه ایران، در جنگی گرفتار شده که راه خروجی برای آن ندارد. به اعتقاد او، حملات آمریکا به زیرساخت‌های ایران نه‌تنها موجب تضعیف حاکمیت این کشور نشده، بلکه مقاومت آن را تقویت کرده است.

رئیس‌جمهور آمریکا بدون مشورت با کنگره، متحدان واشنگتن یا افکار عمومی وارد جنگ با ایران شد و فاقد هرگونه راهبرد بلندمدت بود. ترامپ با اتکا به ارزیابی‌های خوش‌بینانه اسرائیل، تصور می‌کرد ایران پیش از بستن تنگه هرمز تسلیم خواهد شد، اما از پاسخ متقابل تهران غافلگیر شد. نویسنده با اشاره به ادعا‌های مکرر ترامپ درباره «پیروزی بزرگ» در این جنگ، تأکید می‌کند که این ادعا‌ها از سوی افکار عمومی جهان باورپذیر نیست و آمریکا در برابر هزینه‌های انسانی و اقتصادی این درگیری، ناتوان به نظر می‌رسد.

به نوشته گاردین، هدف کنونی کاخ سفید بیش از هر چیز به بازگشایی تنگه هرمز محدود شده، در حالی که اهداف اولیه واشنگتن و تل‌آویو، از جمله نابودی برنامه هسته‌ای ایران، تضعیف نیرو‌های هم‌پیمان تهران و حتی تغییر نظام سیاسی ایران، بیش از گذشته دور از دسترس به نظر می‌رسد.

نویسنده معتقد است اگر ترامپ واقعاً ایران را «تهدیدی وجودی» می‌داند، از نظر منطقی باید وارد جنگی تمام‌عیار می‌شد؛ اما او نه توان چنین اقدامی را دارد و نه حاضر است شکست راهبرد خود را بپذیرد. رئیس‌جمهور آمریکا ترجیح داده است به جای حرکت به سمت راه‌حل دیپلماتیک، جنگی فرسایشی را ادامه دهد که جان غیرنظامیان و نیرو‌های آمریکایی را به خطر انداخته، اقتصاد جهانی را آسیب‌پذیر کرده و متحدان واشنگتن در خلیج فارس را نیز با تهدید‌های بیشتری مواجه ساخته است.

در بخش دیگری از این یادداشت آمده است که «خودشیفتگی ترامپ، نه ایران، بزرگ‌ترین دشمن جهان است» و نویسنده از او با تعبیر «یک سلاح کشتار جمعی یک‌نفره» یاد می‌کند؛ زیرا به اعتقاد وی، تصمیم‌های شخصی ترامپ عامل اصلی تشدید بحران‌های بین‌المللی است.

تیسدال سپس عملکرد ترامپ را در دیگر بحران‌های جهانی نیز مورد انتقاد قرار می‌دهد. او می‌نویسد رئیس‌جمهور آمریکا بدون مشورت با کنگره، متحدان واشنگتن یا افکار عمومی وارد جنگ با ایران شد و فاقد هرگونه راهبرد بلندمدت بود. ترامپ با اتکا به ارزیابی‌های خوش‌بینانه اسرائیل، تصور می‌کرد ایران پیش از بستن تنگه هرمز تسلیم خواهد شد، اما از پاسخ متقابل تهران غافلگیر شد.

این تحلیلگر همچنین به طرح صلح غزه اشاره کرده و آن را نمونه دیگری از شکست سیاست خارجی ترامپ می‌داند. هیچ‌یک از اهداف این طرح، از بازسازی غزه گرفته تا استقرار نیروی بین‌المللی و خلع سلاح گروه‌های فلسطینی، تحقق نیافته و جنگ همچنان ادامه دارد.

تیسدال در ادامه، سیاست ترامپ در قبال جنگ اوکراین و روسیه را نیز مورد انتقاد قرار داده و نوشته است که او بدون توجه به ریشه‌های بحران، تلاش کرد ولودیمیر زلنسکی را برای پذیرش شرایط روسیه تحت فشار قرار دهد و پس از ناکامی در این مسیر، حمایت خود از کی‌یف را کاهش داد، در حالی که همچنان در برابر ولادیمیر پوتین رویکردی نرم‌تر در پیش گرفته است.

به باور نویسنده، توافق موقت ۶۰ روزه میان آمریکا و ایران که ترامپ از آن به عنوان دستاورد شخصی خود یاد می‌کرد نیز به دلیل ضعف‌های ساختاری شکست خورد و اکنون بی‌اعتمادی تهران به واشنگتن بیش از گذشته افزایش یافته است.

ترامپ نه تنها آمریکا را دوباره «عظیم» نکرده بلکه این کشور را کوچک‌تر، منزوی‌تر، دوقطبی‌تر و کم‌نفوذتر ساخته است و جهان بیش از هر زمان دیگری به «اعلام استقلال از ترامپ» نیاز دارد. گاردین در ادامه هشدار می‌دهد که ادامه حملات آمریکا نه تنها به ادعای او بحران هسته‌ای ایران را حل نکرده بلکه موجب گسترش درگیری، افزایش قیمت نفت، نگرانی بازار‌های جهانی و کاهش اعتبار بین‌المللی آمریکا شده است. از نگاه نویسنده، هر موشکی که شلیک می‌شود، بخشی از نفوذ جهانی واشنگتن را از بین می‌برد.

تیسدال همچنین می‌نویسد مخالفت‌ها با ادامه جنگ در داخل آمریکا رو به افزایش است و کنگره از ترامپ خواسته یا جنگ را متوقف کند یا مجوز رسمی برای ادامه عملیات نظامی دریافت کند، اما رئیس‌جمهور به این درخواست‌ها توجهی نشان نداده است.

نویسنده با اشاره به بهره‌برداری روسیه و چین از درگیر شدن آمریکا در خاورمیانه، معتقد است این وضعیت فرصت مناسبی برای مسکو و پکن فراهم کرده تا نفوذ خود را افزایش دهند و تمرکز واشنگتن را از دیگر بحران‌های بین‌المللی منحرف کنند.

تیسدال در جمع‌بندی می‌نویسد: مسئولیت حل «معمای ترامپ» بر عهده مردم آمریکاست؛ مردمی که او را به قدرت رسانده‌اند. ترامپ نه تنها آمریکا را دوباره «عظیم» نکرده بلکه این کشور را کوچک‌تر، منزوی‌تر، دوقطبی‌تر و کم‌نفوذتر ساخته است و جهان بیش از هر زمان دیگری به «اعلام استقلال از ترامپ» نیاز دارد.