یک کارشناس مسائل بینالملل گفت: اینکه برخی جریانهای افراطی تلاش میکنند با استفاده از مفهوم «امنیت ملی» مسیر مذاکرات را محدود یا متوقف کنند، نیازمند بازتعریف دقیقتری از این عبارت است. این نگاه که جنگ، فضای ناامنی و تقابل طولانیمدت با دشمنان را بر مذاکره ترجیح میدهد، در نهایت خدمتی به امنیت ملی ایران نخواهد کرد و نمیتواند تأمینکننده منافع کشور باشد.
حسن هانیزاده در گفتوگو با خبرنگار ما، با اشاره به هجمههای برخی گروههای سیاسی به دستگاه دیپلماسی کشور خاطرنشان کرد: مذاکرهکنندگان ایرانی که در راس آنها، رئیس مجلس، آقای قالیباف مسئولیت را برعهده دارند؛ بر اساس منافع ملی و تحولات میدانی و سیاسی، مذاکرات را پیش میبرند.
وی ادامه داد: یک دور مذاکره نفسگیر و بسیار سخت در اسلامآباد، میان طرفهای ایرانی و آمریکایی و با نظارت دولت پاکستان برگزار شد که در جریان آن، بخشهای مهمی از شروط ۱۰ گانه ایران مورد پذیرش آمریکا قرار گرفت و بخشی از بندها نیز همچنان محل اختلاف باقی ماند.
نگاه افراطیها در تضاد با منافع ملی / قالیباف تجربه سیاسی و میدانی زیادی دارد
این کارشناس و تحلیلگر ارشد حوزه سیاست خارجی با بیان اینکه آنچه که اکنون از سوی برخی گروههای افراطی مطرح میشود، با منافع ملی سازگاری ندارد، عنوان کرد: آقای قالیباف هم از تجربه سیاسی بالایی برخوردار است و هم در عرصه میدانی، سابقهای طولانی دارد. بر همین اساس، مذاکرات نیز متناسب با شرایط داخلی، منطقهای و بینالمللی پیش برده میشود.
بعضیها میخواهند فضای ناامنی و جنگ باقی بماند
هانیزاده افزود: آنچه که از داخل کشور در تضاد با مذاکرات و ضرورت پایان دادن به آن مطرح میشود، طبیعتا با خواست اکثریت ملت ایران همخوانی ندارد و به نظر میرسد برخی جریانها در پی آن هستند که فضای ناامنی و جنگ همچنان در کشور حاکم باشد. به نظر میرسد بخشی از انتقادهایی که علیه رئیس مجلس و همچنین دستگاه دیپلماسی ایران مطرح میشود، کاملاً غیرمنطقی و لازم است در رویکردهای این جریانها بازنگری و تغییراتی صورت گیرد.
حقوق هستهای و رفع تحریمها در مسیر مذاکره/ میز مذاکره نباید ترک شود
وی با بیان این که «ملت ایران در وهله نخست، به دنبال احقاق حقوق خود، حفظ حاکمیت ملی و همچنین تثبیت حق ایران برای داشتن چرخه غنیسازی و رفع تحریمها هستند» عنوان کرد: این موارد از جمله خواستههای کلان ملی به شمار میرود و طبعا در میز مذاکره قابل طرح و پیگیری است. با این حال، جنگ خسارتهای زیادی برای ایران به دنبال خواهد داشت. از اینرو، طبیعی است که کشور باید آمادگی لازم برای تقابل احتمالی با هرگونه تجاوز را داشته باشد، اما در عین حال، نباید میز مذاکره را ترک کند.
این کارشناس و تحلیلگر ارشد حوزه سیاست خارجی در ادامه با اشاره به مفهوم امنیت ملی، اظهار کرد: اینکه برخی جریانهای افراطی تلاش میکنند با استفاده از مفهوم «امنیت ملی» مسیر مذاکرات را محدود یا متوقف کنند، نیازمند بازتعریف دقیقتری از این عبارت است. امنیت ملی یک مفهوم گسترده است و صرفا در حوزه جنگ و تقابل نظامی خلاصه نمیشود، بلکه شامل دیپلماسی، مذاکره و بیان حقوق کشور در برابر طرفهای مقابل نیز هست.
قدرت نظامی پشتوانه مذاکره ایران است
هانیزاده اضافه کرد: ایران طبیعتا از پشتوانه مقتدر نظامی برخوردار است و هیئت مذاکرهکننده نیز با اتکا به همین توانمندیها وارد میز مذاکره میشود. در واقع، حوزه نظامی و دیپلماسی بهعنوان دو بال برای یک راهبرد واحد باید به موازات یکدیگر حرکت کنند؛ بنابراین این نگاه که جنگ، فضای ناامنی و تقابل طولانیمدت با دشمنان را بر مذاکره ترجیح میدهد، در نهایت خدمتی به امنیت ملی ایران نخواهد کرد و نمیتواند تأمینکننده منافع کشور باشد.
سودی در شکست مذاکرات دیده نمیشود/ افراطیها همهچیز را در جنگ میبینند
وی در پاسخ به این پرسش که چه گروههایی اعم از سیاسی، اقتصادی یا رسانهای از شکست مذاکرات سود میبرند، خاطرنشان کرد: به نظر میرسد مسئله مادی و اقتصادی در این زمینه در اولویت نخست قرار ندارد و جریانسازیها بیشتر برآمده از یک تفکر افراطی است که همه چیز را در تهاجم و جنگ خلاصه میکند.
این کارشناس و تحلیلگر ارشد حوزه سیاست خارجی گفت: این جریانها باید توجه بیشتری به آرامش و ثبات روانی جامعه داشته باشند. طبیعی است که اگر دشمن قصد تجاوز داشته باشد، نیروهای مسلح آمادگی کامل برای دفاع را دارند، اما اینکه فضای جنگ، ناامنی و نگرانی از بمباران بهصورت مستمر بر جامعه حاکم باشد، در نهایت خدمتی به امنیت ملی کشور نخواهد کرد.