با ما ارتباط برقرار کن

آخرین اخبار

ارائه‌شده

در

رودخانه خروشان تغییر

به گزارش اصلاحات نیوز؛ عباس عبدی نوشت:

آزاد شدن حضور زنان در ورزشگاه آزادی ارزش آن را دارد که دستمایه‌ای شود برای پرداختن به یک مسأله ریشه‌ای‌تر. سعی می‌کنم که در این یادداشت برخی از وجوه این مسأله را شرح دهم.

ویژگی جامعه جدید متحول بودن آن است. اگر به دویست سال پیش برویم، تحولات اجتماعی یا وجود ندارد یا آن چنان کُند و آهسته است که به نظر مردم آن زمان چیز عجیبی نمی‌آید، و ما نیز که امروز متوجه آن تحولات می‌شویم، زمان را متراکم می‌کنیم و برای نمونه دویست سال تحولات را در دو خط و چند جمله شرح می‌دهیم و خواننده گمان می‌کند که این تحولات در مدت کوتاهی رخ داده، در حالی که طی 8 نسل رخ داده است! و هیچ‌کدام از این نسل‌ها متوجه تغییرات نشده‌اند و به مرور خود را با آن انطباق داده‌اند.

مثل یک رودخانه‌ای که جریان بسیار آرام آب در آن هست و کسی متوجه این جریان نمی‌شود. در حالی که جامعه جدید مثل رود خروشانی است که حتی اختیار حرکت و مسیر و کیفیت حرکت را از ما سلب می‌کند و چه بسا ناخواسته ما را به سوی صخره‌های داخل رودخانه براند و یا از آبشار به پایین پرتاب کند.
تحولات یک قرن اخیر ایران نمادی است از این رودخانه پرخروش.

کافی است که یک تصویربرداری جامع از سال 1280 یعنی زمان پیش از مشروطیت داشته باشیم و آن را با تصویر امروزی که از اسکن ابعاد جامعه است مقایسه کنیم. از نوع خوراک، پوشاک، وضعیت زنان، شهرنشینی، ارتباطات، حمل و نقل، آموزش و تحصیلات، نظام اداری، مشاغل، سبکِ زندگی، تصور از خود، سیاست، دین، فرهنگ و حتی شرایط طبیعی، همه و همه دچار تغییراتی شده‌اند که جزیی از آن را در هزار سال پیش از آن نداشته‌ایم. همه این‌ها فقط در طی چند نسل رخ داده و در دو دهه اخیر نیز با تحول در نظام و فن‌آوری ارتباطی بر سرعت این تحولات افزوده شده است.

این وضعیت، یعنی تحول سریع جامعه و انسان را دچار تشویش می‌کند. چون به هر حال هویت ما ریشه در گذشته دارد و از پدیده‌های جدید تا حدی که بتوانیم با حفظ هویت آنها را در دل فرهنگ خود هضم کنیم استقبال خواهیم کرد. بنابراین تغییرات سریع ذاتاً تشویش خاطر ایجاد می‌کنند.

البته افراد جامعه در این مورد تفاوت دارند. برخی از آنان با هر تغییری مخالف‌اند و از آن می‌ترسند، و حس می‌کنند که همه چیز از دست می‌رود. برخی دیگر نیز در بند گذشته نیستند و اعتبار و هویت و حیثیت خود را در پای‌بندی به گذشته نمی‌دانند و از هر تغییری استقبال می‌کنند. بسیاری نیز در این میانه این دو رفتار هستند یعنی همچنان که خواهان تحول هستند، ترس از تغییر را نیز در برخی از امور دارند. و برآیند جامعه نیز همین افراد هستند.

ادامه ی خواندن
برای ارسال دیدگاه کلیک کنید

نظر خود را به اشتراک بگزارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

آگهی