با ما ارتباط برقرار کن

آخرین اخبار

ارائه‌شده

در

چگونه می توان با ایران به توافقی ماندگار دست یافت؟

اصلاحات نیوز؛ مجله خبری فارن پالیسی نوشت:

علی رغم ادعاهای دولت ترامپ، کاملا روشن است رویکرد” فشارحداکثری” برای مجبور کردن ایران برای تغییر رفتار و اقدامات خود در خاورمیانه کارایی نداشته است. تحولات خاورمیانه و تنش های مابین متحدان منطقه ای ایران و اسرائیل نشان می دهد که ایالات متحده برای تعامل با ایران به استراتژی جدید و نوآورانه نیاز دارد.

ایالات متحده و متحدانش، انگیزه های ایران را درک نکرده اند بنابراین سیاست هایی را اتخاذ کردهاند که منجر به بی ثباتی منطقه ای شده است.

واشنگتن به دنبال این است که ایران را وادار کند تا هر سه ستون قابلیت های بازدارندگی خود یعنی “برنامه هسته ای”، “برنامه موشکی” و “نیروهای نیابتی” را از دست بدهد. اما ایران می داند که کنار گذاردن قابلیت های دفاعی باعث می شود قدرتش کاهش یابد. از همین رو تهران نه تنها فعالیت های منطقه ای خود را کاهش نداده بلکه آن ها را با قوت ادامه می‌دهد
ایران سه هدف استراتژیک دارد: “جلوگیری از حملات نظامی ایالات متحده و شرکای آن”، “تقویت قدرت منطقه ای” و “خوداتکایی”.

ایران به دنبال بقا و افزایش قدرت است و هر کشوری در موقعیت ژئوپلتیک ایران نیز همین مسیر را دنبال می کند. از آنجا که ایران فاقد ابزار عادی برای بازدارندگی است، یک استراتژی غیرمعمول تدوین کرده است. این رویکرد شامل “مهار هسته ای” برای بازدارندگی، “برنامه موشکی پیشرفته” برای دفاع و “پروکسی های منطقه ای” مانند حزب الله برای عمق راهبردی است.

بازیگران غیر دولتی با تهدید منافع شرکای ایالات متحده در منطقه، قدرت و نفوذ منطقه ای را در اختیار ایران قرار می دهند. تاکتیک های نامتقارن ایران ارزان تر از گزینه های دیگر است، این عامل از آنجا حائز اهمیت است که ایران ده ها سال تحریم اقتصادی را تحمل کرده و مهمتر از همه، این تاکتیک ها به رهبران ایران یک مزیت استراتژیک ارائه می دهند.

توافق هسته ای موضوع مهار هسته ای را به تعویق انداخت اما این موضوع به تدریج در حال بازگشت است چرا که ایران با کاهش تعهدات خود به فشار امریکا و بی عملی اروپا پاسخ می دهد.
البته باید خاطر نشان کرد همواره یک استراتژی جایگزین نیز وجود دارد.

به عنوان مثال طرح جامع کنترل تسلیحات منطقه ای که به ایران مشوق های امنیتی ارائه می دهد به نظر می رسد موثرترین رویکرد باشد و اجازه می دهد ایران به تدریج توانایی های نظامی متعارف خود را دوباره تقویت کند

از آنجایی که ترامپ قصد دارد نیروهای آمریکایی را از سوریه و افغانستان خارج کند، و در پی کاهش حضور نیروهای امریکایی در خاورمیانه است این امکان وجود دارد که واشنگتن بخواهد به وضعیت سابق خود به عنوان کارگزار منطقه ای با نقشی پایین تر بازگردد.

این امر حتما بر محاسبات استراتژیک ایران در منطقه تاثیر می گذارد. یک توافقنامه کنترل تسلیحات به منظور تغییر سیاست ایران از تاکتیک های جنگ نامتقارن به قابلیت های نظامی متعارف هرچند می تواند چالش برانگیز باشد، اما قطعا از دو گزینه دیگر یعنی “تداوم ” وضع موجود” یا “شروع جنگ” بهتر است.

آگهی